Η ενότητα εξαρτάται από την προθυμία μας να συνεχίζουμε να συμπεριφερόμαστε με αγάπη, ακόμη και όταν αυτό φαίνεται το πιο δύσκολο πράγμα που μπορούμε να κάνουμε.
Καθοδηγητικές Αρχές, Δεύτερη Παράδοση, “Πνευματικές Αρχές”
Γιατί είναι τόσο δύσκολο μερικές φορές να συμπεριφερόμαστε με αγάπη; Το να εφαρμόζουμε την αρχή της ενότητας σε όλες τις υποθέσεις μας και ταυτόχρονα να συμπεριφερόμαστε με αγάπη, ενώ το κάνουμε, τόσο συχνά φαίνεται να απαιτεί υπεράνθρωπες δυνάμεις.
Μερικές φορές είναι δύσκολο να συμπεριφερόμαστε με αγάπη επειδή ένας φίλος μας έχει πραγματικά αδικήσει ή έχει πληγώσει κάποιον άλλο που αγαπάμε. Ή ίσως είναι το μέλος που έκλεψε χρήματα από την ομάδα ή εκείνος που κουτσομπολεύει συνεχώς. Ή ένας νεοφερμένος από ένα θεραπευτικό πρόγραμμα χρησιμοποιεί γλώσσα από άλλη κοινότητα. Ή, στο φαγητό μετά τη συγκέντρωση εκείνος ο τύπος μασάει με το στόμα ανοιχτό. Και πάλι.
Άλλες φορές, το να συμπεριφερόμαστε με αγάπη είναι μια πρόκληση, επειδή ξέρουμε ότι έχουμε δίκιο! Ωστόσο, η συνείδηση της ομάδας μας έρχεται σε αντίθεση με αυτό το αδιαμφισβήτητο γεγονός. “Δεν υπάρχει περίπτωση να εκφράζεται με τίποτα η συλλογική μας Ανώτερη Δύναμη μέσω αυτής της γελοίας απόφασης!” Θέλουμε να πετάξουμε μια καρέκλα στην άλλη άκρη του δωματίου ή να ξεσπάσουμε σε δάκρυα από απογοήτευση.
Σαφώς, το να συμπεριφερόμαστε με αγάπη μπορεί να μην είναι η πρώτη μας αντίδραση στις περισσότερες περιπτώσεις. Τα καλά νέα είναι ότι είμαστε διδασκόμενοι. Μπορούμε να μάθουμε να συναισθανόμαστε τους άλλους, να εμπιστευόμαστε την συνείδηση της ομάδας και να αφήνουμε στην άκρη τις επιθυμίες μας να ελέγχουμε τους πάντες και τα πάντα. Όσο περισσότερο είμαστε σε θέση να ενστερνιστούμε αυτό το μάθημα και να εξασκήσουμε την άνευ όρων αγάπη, τόσο μεγαλύτερη ανακούφιση θα βιώνουμε από τον θυμό και την αυταρέσκεια μας.
Η Δεύτερη Παράδοση μας υπενθυμίζει ότι η συνείδηση της ομάδας εκφράζεται μέσω μιας στοργικής Ανώτερης Δύναμης. Για να υποστηρίξουμε αυτή την ιδέα, έχουμε ακούσει μέλη να λένε: “Ενεργούμε είτε από αγάπη είτε από φόβο”. Ίσως να μην είναι πάντα τόσο απλό, αλλά καθώς μεγαλώνουμε, καταλαβαίνουμε πόσο κρίσιμη είναι η ενότητα για την ανάρρωση μας, και γινόμαστε πρόθυμοι να εξετάζουμε κατά πόσο μια ενέργεια που επιλέγουμε συνάδει με πνευματικές αρχές.
Ακόμα και σε μια δύσκολη συναισθηματική κατάσταση, είναι πιθανό να ρωτήσω τον εαυτό μου: “ Συμπεριφερόμαι με αγάπη;”. Σήμερα θα αφιερώσω ένα λεπτό για να πάρω μια βαθιά ανάσα προτού ανοίξω το στόμα μου, πριν πατήσω το κουμπί της αποστολής ή πριν πετάξω μια καρέκλα.
