Αναλαμβάνουμε μια υπηρεσία στην ομάδα που πηγαίνουμε συχνά, και αν απουσιάσουμε για κάποιο λόγο, θα τους λείψουμε.

Ενημερωτικό φυλλάδιο 2: Η ομάδα, ” Η ομάδα που πηγαίνουμε συχνά”

 

Όταν κάναμε χρήση, η αξιοπιστία ήταν τόσο σπάνια όσο ήταν και τα δόντια της κότας. Εμφανιζόμασταν όταν μας βόλευε, και μόνο αν είχαμε κάτι να κερδίσουμε από αυτό. Μπορεί να φτάναμε στο σπίτι για τις γιορτές, αλλά μέναμε μόνο όσο χρειαζόταν για να πάρουμε δώρα που μπορούσαμε να επιστρέψουμε για να πάρουμε μετρητά. Μπορεί να πηγαίναμε αξιόπιστα στη δουλειά, αλλά συνήθως για να κλέψουμε από το ταμείο ή να πάρουμε τα φάρμακα των ασθενών μας. Η ικανοποίηση του να περνάς χρόνο με την οικογένειά σου ή να κάνεις μια έντιμη δουλειά για ένα αξιοπρεπές μεροκάματο είχε χαθεί από εμάς.

Δεν χρειάστηκε πολύς χρόνος καθαρότητας για να καταλάβουμε ότι αυτός ο τρόπος δράσης δεν θα μας εξυπηρετούσε καλά στην ανάρρωση. Η ιδέα ότι θα μπορούσαμε να ζήσουμε καθαροί και να απολαύσουμε μια σταθερή, ευτυχισμένη ζωή μας ενέπνευσε. Καταλάβαμε ότι η αξιοπιστία θα αποτελέσει σημαντικό μέρος του να γίνουμε ένα υπεύθυνο, παραγωγικό μέλος της κοινωνίας.

Για πολλούς από εμάς, το να γίνουμε αξιόπιστοι ξεκινά με το να βρούμε μια ομάδα, να αναλάβουμε την πρώτη μας δέσμευση και στη συνέχεια να κάνουμε ό,τι καλύτερο μπορούμε -όπως το έθεσε ένα μέλος- “για να ανταποκριθούμε στην εμπιστοσύνη που μου έδειξαν. Ο υποστηρικτής μου είπε ότι η αξιοπιστία προηγείται της εμπιστοσύνης. Όπως μου πρότεινε, έμαθα να δίνω το παρόν και να κάνω αυτό που είπα ότι θα κάνω”. Κρατώντας το λόγο μας, γίναμε ουσιαστικά αξιόπιστοι και χτίσαμε τα θεμέλια της ακεραιότητας.

Η αξιοπιστία μας μάς καθιστά θησαυρό της ομάδας που πηγαίνουμε συχνά. Πέρα από τα συγκεκριμένα καθήκοντα που έχουμε αναλάβει, τα έμπιστα μέλη της ομάδας σταθεροποιούν την ατμόσφαιρα της ανάρρωσης. Σκεφτόμαστε κάποια μέλη ως “σταθερά” σε ορισμένες συναντήσεις -τα ίδια άτομα, συχνά στις ίδιες θέσεις, εβδομάδα με εβδομάδα- και, με τον καιρό, γινόμαστε κι εμείς σαν κι αυτά. “Δεν πειράζει να μας θεωρείτε δεδομένους – γι’ αυτό είμαστε εδώ”, εξήγησε ένα μέλος μιας ομάδας. “Είμαστε σαν τα κεριά που κρατάς στο χέρι για κάθε περίπτωση. Είμαστε εδώ για να παράγουμε λίγο φως αν χρειαστεί ή για να διαμορφώσουμε την ατμόσφαιρα”.

  

Σήμερα θα είμαι πιστός στο λόγο μου. Θα είμαι παρών και θα κάνω ό,τι μου αναλογεί στο σπίτι, στη δουλειά, στην κοινωνία και στις συγκεντρώσεις.