Για να μη ρισκάρουμε να γίνουμε ευάλωτοι, πολλοί από εμάς έχουμε αναπτύξει συνήθειες που κρατούν τους άλλους σε μια απόσταση ασφαλείας. Με αυτούς τους μηχανισμούς που έχουμε για να απομονωνόμαστε συναισθηματικά, κάποιες στιγμές νιώθουμε απελπιστικά εγκλωβισμένοι πίσω από τις μάσκες μας. Στο παρελθόν παίρναμε διάφορα ρίσκα με τον τρόπο που ζούσαμε∙ τώρα μπορούμε να παίρνουμε ρίσκα που έχουν να κάνουν με τα συναισθήματά μας. Όταν μοιραζόμαστε με άλλους ναρκομανείς, ανακαλύπτουμε ότι δεν είμαστε μοναδικοί. Δεν κινδυνεύουμε να γίνουμε υπερβολικά ευάλωτοι απλά και μόνο επειδή αφήνουμε τους άλλους να δουν ποιοι είμαστε γιατί, εδώ που τα λέμε, είμαστε σε καλά χέρια. Και όταν δουλεύουμε τα Δώδεκα Βήματα των Ναρκομανών Ανωνύμων, ωριμάζουμε και αλλάζουμε. Ούτε θέλουμε ούτε χρειάζεται πια να κρύβουμε τον πραγματικό μας εαυτό. Έχουμε την ευκαιρία να αφήσουμε στην άκρη τις μάσκες που χρησιμοποιούσαμε για να επιβιώσουμε στον ενεργό εθισμό.
Όταν ρισκάρουμε να είμαστε ο εαυτός μας με τους άλλους ανθρώπους, μπορεί να νιώσουμε ευάλωτοι αλλά είναι κάτι που πραγματικά αξίζει τον κόπο. Με τη βοήθεια του ανθρώπου που μας υποστηρίζει και άλλων ναρκομανών σε ανάρρωση, μαθαίνουμε να εκφράζουμε τα συναισθήματά μας με ειλικρίνεια και αμέσοτητα. Σε αντάλλαγμα, παίρνουμε φροντίδα και ενθάρρυνση από την άνευ όρων αγάπη των άλλων μελών. Καθώς εφαρμόζουμε πνευματικές αρχές στη ζωή μας, αρχίζουμε να νιώθουμε δυνατοί και ελεύθεροι και να αναγνωρίζουμε αυτές τις αρετές και σε άλλους ανθρώπους. Μας δίνεται η ελευθερία να είμαστε ο εαυτός μας και να χαιρόμαστε τη ζωή μας μαζί με άλλους στην ανάρρωση.
