Όταν παραδεχόμαστε πλήρως στον εσώτερο εαυτό μας ότι είμαστε ανίσχυροι απέναντι στον εθισμό μας, έχουμε κάνει ένα μεγάλο βήμα στην ανάρρωσή μας.
Βασικό κείμενο, Κεφάλαιο 5: Τι μπορώ να κάνω;
Ένα μέλος μοιράστηκε την αγαπημένη του μεταφορά στο ΝΑ: “Το να πολεμάμε τον εθισμό μας χωρίς ανάρρωση , είναι σαν να μπαίνουμε στο ρινγκ με τον παγκόσμιο πρωταθλητή της πυγμαχίας. Νομίζουμε ότι μπορούμε να ρίξουμε μόνο μία καλή γροθιά, αλλά επανειλημμένα μας ρίχνουν στο έδαφος. Μετά από πολλές προσπάθειες, παραδεχόμαστε τελικά ότι η ασθένεια τελικά θα μας βγάλει οριστικά νοκ άουτ. Η παραδοχή της ανισχυρότητας μας είναι η πρώτη από τις πολλές στρατηγικές που θα χρειαστούμε για να την καταπολεμήσουμε”.
Δεν είχε σημασία πόσο εξασκημένοι ήμασταν στις επιδέξιες τεχνικές της άρνησης μας. Ανεξάρτητα από την πονηριά μας, την ωμή δύναμή μας ή την έλλειψη φόβου μπροστά στον κίνδυνο, δεν καταφέρναμε να διαχειριστούμε τη χρήση μας. Χάσαμε αυτή τη μάχη και φτάσαμε στη ΝΑ καταβεβλημένοι, μελανιασμένοι και χτυπημένοι. Το να παραδεχτούμε “είμαι ναρκομανής” την πρώτη φορά και πολλές φορές στη συνέχεια είναι ένα μεγάλο βήμα, αλλά για να παραδεχτούμε πλήρως την ανισχυρότητα μας, πρέπει να πάμε βαθύτερα από αυτή την ειλικρινή παραδοχή.
Η πρώτη μας προσέγγιση στο Πρώτο Βήμα δείχνει την αξία του να γινόμαστε ειλικρινείς. Η ειλικρίνεια χαλαρώνει τη λαβή μας από την άρνηση και ξεκλειδώνει την παράδοση. Με τον καιρό, αυτή η κατεύθυνση αντιμετώπισης θα μας βοηθήσει να εξετάσουμε και άλλους τομείς της ζωής μας. Καθώς δουλεύουμε τα Βήματα, ανακαλύπτουμε περισσότερες αλήθειες για τον εσώτερο εαυτό μας. Τα άλλα μέλη μάς βοηθούν να κατανοήσουμε αυτά που ανακαλύπτουμε και, τελικά, είμαστε σε θέση να βοηθήσουμε τους άλλους να κάνουν το ίδιο.
Το μέλος συνέχισε με τη μεταφορά λέγοντας: “Η διαδικασία ανάρρωσης περιλαμβάνει αγώνα, στρατηγική και θρίαμβο. Αγωνιζόμενοι για πλήρη ειλικρίνεια και συνεχή παράδοση, έχουμε μια ευκαιρία μάχης. Αλλά ποτέ δεν αποσυρόμαστε πλήρως από το ρινγκ”.
Χρόνια μετά, θα παλέψουμε με νέους (ή παλιούς) τομείς της ζωής μας όπου η νέμεση της άρνησης ξαναεμφανίζεται. Μπαίνουμε στο ρινγκ – και μπαμ! Μας χτυπάει ένας συνδυασμός από θέματα μας που αφορούν τις σχέσεις, το σεξ ή άλλες ψυχαναγκαστικές συμπεριφορές. Η αντιμετώπιση της άρνησής μας σχετικά με αυτά τα θέματα, η παράδοση και η παραδοχή της ανισχυρότητας μας σε αυτούς τους τομείς -και η πραγματοποίηση της απαραίτητης δουλειάς- ενισχύει την πρόοδό μας στην ανάρρωση. Για να παραμείνουμε καθαροί, πρέπει να.
Δεν χρειάζεται να ξαναμπώ στο ρινγκ με τον πρωταθλητή ή να υποστώ τα χαμηλά χτυπήματα της άρνησης για να ξέρω ότι υπάρχει ακόμα δουλειά να κάνω. Με τα Βήματα ως στρατηγική μου, δεν θα νικηθώ.
