Το να περνάμε δύσκολες στιγμές ενισχύει την πίστη μας.
Ζώντας καθαροί, Κεφάλαιο 1, “Πόνοι που έρχονται με την ανάπτυξη”
Το να πετύχουμε αυτές τις πρώτες 30 ημέρες καθαρότητας είναι ένα ορόσημο για πολλούς λόγους, και ο κυριότερος από τους οποίους είναι ότι μας δίνει κάποια αποφασιστικότητα για να πετύχουμε τις 31, μετά τις 32 και ούτω καθεξής. Δεν πιστεύαμε ότι θα μπορούσαμε, αλλά να ‘μαστε. Και το απρόβλεπτο ταξίδι συνεχίζεται . . . Όσο δύσκολη κι αν ήταν αυτή η χρονική περίοδος, θα χρειαστούμε την πίστη που μας βοήθησε να την ξεπεράσουμε – μια μέρα τη φορά, μερικές φορές μια ώρα ή ένα λεπτό – καθώς η ζωή συνεχίζει να αποκαλύπτεται.
Μπορεί να μη θεωρούμε την άσκηση της πίστης ως απαραίτητη για την πρώιμη ανάρρωσή μας καθώς αυτή συμβαίνει. Εκ των υστέρων, καταλαβαίνουμε ότι χρειάστηκε πίστη για να παραδοθούμε, να ζητήσουμε βοήθεια και να επιτρέψουμε στον εαυτό μας να λάβει υποστήριξη. Αποκαλύπτεται και κάτι άλλο: Είμαστε πιο δυνατοί γι’ αυτό. Αυτή η επίγνωση γίνεται πολύ χρήσιμη όταν βιώνουμε τις αναπόφευκτες ατυχίες της ζωής. Όλοι έχουμε αμφιβάλει, κάποια στιγμή, ότι μπορούμε να τα καταφέρουμε να ξεπεράσουμε ορισμένες προκλήσεις καθαροί – θάνατος ενός αγαπημένου προσώπου, φυλακή, διαζύγιο, σοβαρή ασθένεια, οικονομική καταστροφή, φυσικές καταστροφές- ο κατάλογος συνεχίζεται. Όσο περισσότερο μένουμε ζωντανοί και καθαροί, τόσο πιο πιθανό είναι να εκτεθούμε στις δυσκολίες της ζωής.
Παρακολουθούμε άλλους να παραμένουν καθαροί μέσα από τα χειρότερα. Τους ακούμε να μοιράζονται τη δύναμη που απέκτησαν στηριζόμενοι στην πίστη για να τα καταφέρουν. Το να βλέπουμε την αποφασιστικότητά τους ενισχύει τη δική μας -και την πίστη μας στη ΝΑ. Αν κάποιος άλλος μπορεί να τα καταφέρει, μπορούμε κι εμείς. Και εμείς, που κάποτε ήμασταν συναισθηματικά μη διαθέσιμοι ή αναξιόπιστοι στις σχέσεις μας, είμαστε τώρα σε θέση να βοηθήσουμε τους ανθρώπους που αγαπάμε μέσα από τα βάσανά τους.
Είναι αλήθεια ότι πολλοί από εμάς έχουν ανακαλύψει ότι η αντιμετώπιση των αντιξοοτήτων μπορεί να είναι ένας δρόμος προς την ευγνωμοσύνη, την ειρήνη και τη γαλήνη. Μεγαλώνουμε μέσα από τον πόνο. Αλλά ας είμαστε επίσης ρεαλιστές σχετικά με το πώς αυτό μπορεί να εκδηλωθεί. Πολλοί από εμάς θα χαμογελάσουν και θα έχουν κάποια ανακούφιση να μοιραστούν. Άλλοι θα υποστούν απίστευτα συντριπτικές εμπειρίες που θα πρέπει να διαχειριζόμαστε καθημερινά -ενίοτε με την ώρα ή το λεπτό- για το υπόλοιπο της ζωής μας. Τις περισσότερες ημέρες θα είμαστε σε θέση να σηκωθούμε από το κρεβάτι, να πάμε στη δουλειά, να φροντίσουμε τις οικογένειές μας και να βοηθήσουμε τους άλλους. Κάποιες μέρες, το να συνεχίσουμε να μένουμε σε αυτή τη γη θα είναι το καλύτερο που μπορούμε να κάνουμε. Η ανάρρωση στο ΝΑ δεν εξαλείφει τον πόνο και την ταλαιπωρία από τη ζωή μας, αλλά η πίστη μας δίνει έναν τρόπο να τα υπομένουμε.
Ό,τι κι αν περνάω, έχω αρκετή αποφασιστικότητα για να μείνω καθαρός για άλλη μια μέρα. Σήμερα έχω πίστη στο ΝΑ και στον εαυτό μου.
