Ενσυναίσθηση σημαίνει ότι καταλαβαίνουμε ο ένας τον άλλον- βλέπουμε το κρυμμένο σκοτάδι, την αγάπη και τον πόνο και καταλαβαίνουμε.
Ζώντας Καθαροί, Κεφάλαιο 5, ” Αδελφότητα”
Ως νεοφερμένοι, συχνά ήμασταν καχύποπτοι όταν τα μέλη του ΝΑ μας έλεγαν “σε καταλαβαίνω” αφού μοιραζόμασταν. Όταν κάποιος έλεγε: “Τα έχω περάσει κι εγώ αυτά”, σκεφτόμασταν: Αποκλείεται κάποιος να έχει περάσει αυτά που έχω περάσει εγώ. Ακόμα πιο τρομακτικό είναι όταν κάποιος λέει: “Σε καταλαβαίνω”. Αν κάποιος μπορεί να με καταλάβει, τότε ξέρει πόσο φρικτός είμαι.
Πολλοί από εμάς απορρίπτουμε την ενσυναίσθηση στην αρχή επειδή την παρερμηνεύουμε ως συμπάθεια, σαν κάποιος να μας λυπάται. Αυτό που αρχίζουμε να καταλαβαίνουμε, καθώς συνεχίζουμε να ερχόμαστε, είναι ότι τα μέλη του ΝΑ συναισθάνονται τον πόνο μας. Καταλαβαίνουμε ο ένας τον άλλον. Οι καταστάσεις και οι εμπειρίες μας μπορεί να είναι διαφορετικές, ακόμη και μοναδικές, αλλά ο πόνος μας δεν είναι. Όλοι μας ήρθαμε στην πρώτη μας συγκέντρωση του ΝΑ έχοντας δώσει μάχη για να διατηρήσουμε τον εθισμό μας και έχοντας χάσει αυτή τη μάχη.
Με την πάροδο του χρόνου, αποκαλύπτεται η αξία της ενσυναίσθησης. Αφού παραδοθούμε στο γεγονός ότι ανήκουμε στο ΝΑ, είναι η ενσυναίσθηση των άλλων που μας κάνει να νιώθουμε αρκετά ασφαλείς ώστε να δεχτούμε βοήθεια. Μαθαίνουμε ότι δεν χρειάζεται να κρυβόμαστε – μπορούμε να αφαιρέσουμε τη μάσκα που φορούσαμε, είτε είναι αυτή που προβάλλει εκφοβισμό, δικαιοσύνη, αθωότητα ή αορατότητα. Μπορούμε να επιτρέψουμε στον εαυτό μας να φανεί κάτω από την επιφάνεια και να αποδεχτούμε ότι οι άλλοι μας καταλαβαίνουν. Και με τη σειρά μας, αρχίζουμε να ταυτιζόμαστε και να συμπάσχουμε με τους άλλους ναρκομανείς στο δωμάτιο.
Το να γινόμαστε κατανοητοί μπορεί να είναι τρομακτικό και με έναν διαφορετικό τρόπο, επειδή γινόμαστε μάρτυρες ανθρώπων που έχουν περάσει καταστάσεις παρόμοιες με τις δικές μας και έχουν αναλάβει θετική δράση. Είναι καθαροί και αναλαμβάνουν την ευθύνη για τη ζωή τους, τις σχέσεις τους και τις επιλογές τους. Αφήνοντας την ενσυναίσθησή τους να μας επηρεάσει, μας βοηθά να αφήσουμε τον πόνο μας και να δούμε έναν δρόμο προς τα εμπρός. Τελικά, νιώθουμε ευγνωμοσύνη που έχουμε τη δυνατότητα να το κάνουμε αυτό. Η αποδοχή της ενσυναίσθησης των άλλων φέρνει ανακούφιση.
Παρόλο που καταλαβαίνουμε ο ένας το σκοτάδι και τον πόνο του άλλου, νιώθουμε επίσης την αγάπη και τη χαρά του άλλου. Σίγουρα καταλαβαίνουμε ο ένας τον άλλον, και αυτό βασίζεται όχι μόνο στα συντρίμμια μας αλλά και στο πώς τα αντιμετωπίζουμε. Ας το αναγνωρίσουμε κι αυτό.
Αναγνωρίζω ότι το να νιώθω ότι με βλέπουν και με καταλαβαίνουν με βοηθάει να θεραπευτώ. Γι’ αυτό σήμερα θα είμαι ανοιχτός σε άλλους ναρκομανείς που ταυτίζονται μαζί μου και θα σχετίζομαι μαζί τους. Ξέρω ότι δεν είμαι μόνος.
