Μέσα από την αυτο-αποκάλυψή μας, νιώθουμε συνδεδεμένοι με την ανθρωπότητα, ίσως για πρώτη φορά στη ζωή μας.
It works, Step Five
Ως νέα μέλη, ερχόμαστε διασπασμένοι, αφηρημένοι και αποσυνδεδεμένοι. Οι διακρίσεις μας, τα “καλύτερα από εμάς” και τα “‘χειρότερα από εμάς” και τα τείχη μας είναι σταθερά στη θέση τους. Ο εγωισμός και η υπερηφάνεια, η αυτοαπόρριψη και η αυτολύπη καθορίζουν τις αλληλεπιδράσεις μας. Κοιτάμε έξω από τον εαυτό μας για να δικαιολογήσουμε γιατί δεν αισθανόμαστε συνδεδεμένοι. Σύντομα όμως αρχίζουμε να ακούμε και να αφομοιώνουμε τις ιστορίες άλλων ναρκομανών που βρίσκονται στην ανάρρωση. Διαπιστώνουμε ένα θέμα που αποτυπώνεται και στην εργασία μας στα βήματα: Μας εμποδίζουμε εμείς οι ίδιοι να συνδεθούμε με τους άλλους.
Η διαδικασία του γκρεμίσματος των τειχών χρειάζεται κάτι περισσότερο από μια απλή παραδοχή ότι πρέπει να είμαστε πιο ανοιχτοί. Το χτίσιμο πραγματικών και με διάρκεια δεσμών με άλλα μέλη του ΝΑ είναι κάτι περισσότερο από την αναγνώριση ότι οι ομοιότητες ξεπερνούν τις διαφορές. Χρειάζεται χρόνος και χρειάζεται προσπάθεια. Καθώς ακούμε τους άλλους να αυτο-αποκαλύπτονται, το θάρρος μας μεγαλώνει και αρχίζουμε να μοιραζόμαστε και εμείς. Για τους περισσότερους από εμάς, τα τείχη μας δεν ήταν τόσο ανθεκτικά όσο νομίζαμε ότι ήταν. Δεν χρειάζονται τόσο χρόνο για να γκρεμιστούν -ή τουλάχιστον να αρχίσουμε να βλέπουμε από πάνω τους- όσο χρειάστηκαν για να χτιστούν.
Όταν κοιτάμε πάνω από τους τοίχους μας ή κρυφοκοιτάζουμε μέσα από τις ρωγμές, αρχίζουν να μας βλέπουν και οι άλλοι. Η αποδοχή, η κατανόηση και, συχνά, η ταύτιση που συμβαίνει όταν λέμε την αλήθεια για τον εαυτό μας, μας ενθαρρύνει να ανοιχτούμε περισσότερο. Τμήματα των τειχών μας μπορεί να παραμείνουν όρθια- κάποια αυτοπροστασία είναι φυσικό να υπάρχει. Όμως τώρα χτίζουμε δρόμους. Βρίσκουμε ανθρώπους στα δωμάτια, συνήθως λίγους, συμπεριλαμβανομένου του υποστηρικτή μας, στους οποίους επιτρέπουμε να δουν και να συνδεθούν ολοκληροτικά μαζί μας. Η αυτοαποδοχή και η ελπίδα ταξιδεύουν κατά μήκος αυτών των δρόμων.
Στο ΝΑ, σκοπός μας είναι να επεκτείνουμε τους δεσμούς που αποκτούμε στα νέα μέλη, τα οποία, όπως κι εμείς, μπαίνουν τυχαία στο ΝΑ χωρίς ακόμη να γνωρίζουν ότι οι τοίχοι τους δεν είναι για τον κόσμο αυτό. Όταν μοιραζόμαστε για τον εαυτό μας, ο δρόμος προς τη δημιουργία δεσμών μας περιμένει όλους μας.
Σήμερα θα προσπαθήσω να γκρεμίσω τους τοίχους μου και να χτίσω δρόμους στη θέση τους. Δεν θα φοβηθώ να αφήσω ένα άλλο άτομο να με γνωρίσει καλύτερα.
