Συνεχίζουμε να μαθαίνουμε και να μεγαλώνουμε, βρίσκοντας τρόπους να ζούμε και να χρησιμοποιούμε την εμπειρία μας για να βοηθήσουμε άλλους. Ανεξάρτητα από το πόσο καιρό είμαστε καθαροί, υπάρχουν ακόμα περισσότερα για να μάθουμε και περισσότερα για να μοιραστούμε.
Living Clean, Chapter 7, “Love”
Ο ενεργός εθισμός συρρικνώνει τους κόσμους μας και η περιέργειά μας συχνά μαραίνεται από την αδράνεια. Για πολλούς από εμάς, αυτή η πρώτη επαφή με το ΝΑ ξυπνάει μια αδρανή αίσθηση θαυμασμού. Μπορεί να προβληματιζόμαστε κάπως με αυτά που παρατηρούμε στις πρώτες μας συναντήσεις με την Αδελφότητα, τα βρίσκουμε όμως αρκετά συναρπαστικά. Όπως το έθεσε ένα μέλος: “Κοιτάζοντας τώρα πίσω, θα μπορούσα να πω ότι όλοι σας είχατε βιώσει την αγωνία του εθισμού και στη συνέχεια βρήκατε έναν τρόπο να ζείτε καθαροί και να εξακολουθείτε να είστε ο εαυτός σας”. Η περιέργεια για το πώς το ΝΑ καθιστά αυτό εφικτό είναι ένας από τους λόγους που μας κάνει να συνεχίζουμε να ερχόμαστε.
Χωρίς το συνεχές μούδιασμα της χρήσης ναρκωτικών, η περιέργειά μας αναζωπυρώνεται. Μπορεί να μοιάζει με ασήμαντο παράγοντα δεδομένου όλων των αλλαγών που βιώνουμε, ειδικά στην αρχή, αλλά αποτελεί ταυτόχρονα ένα σταθερό, ηχηρό υπόβαθρο για την αφύπνιση μας. Εκ των υστέρων, βλέπουμε πώς αυτή η περιέργεια μας έσπρωξε σε αυτόν τον νέο δρόμο της ανακάλυψης. Καθώς βαδίζουμε σε αυτόν τον δρόμο, ξανά και ξανά, η περιέργεια μας βοηθά να βρούμε το απαραίτητο θάρρος να ζητήσουμε βοήθεια και να μάθουμε από τους άλλους.
Το μήνυμα του ΝΑ ξεκινά με την αποχή και τελειώνει με το ” βρίσκουμε έναν νέο τρόπο ζωής”. Το νόημα αυτής της τελευταίας φράσης εξελίσσεται όπως κι εμείς. Ισχύει για κάθε στάδιο της ανάπτυξης και της αλλαγής μας, καθώς βαδίζουμε βήμα προς βήμα στο μονοπάτι της ανάρρωσης. Γερνάμε, ναι, και αυτό είναι προτιμότερο από την εναλλακτική λύση. Αντιμετωπίζουμε κάθε φάση της ζωής κατάματα, με περιέργεια να δούμε πού θα μας οδηγήσει το ταξίδι μας και πώς τα προτερήματα και οι ικανότητές μας μπορούν να μας οδηγήσουν να υπηρετήσουμε με νέους τρόπους. “Ακόμα κι όταν πέθαινε, μας μάθαινε πώς να ζούμε”, μοιράστηκε ένα μέλος για την αγαπημένη της υποστηρίκτρια.
Ο δρόμος στενεύει καθώς τείνουμε λιγότερο να ακολουθούμε τα αδιέξοδα των παλιών μηχανισμών διαφυγής μας. Αλλά ένας πιο στενός δρόμος ανοίγεται σε έναν κόσμο με γνήσιες ωφέλιμες πρακτικές και υγιείς διασυνδέσεις. Ακολουθούμε την περιέργειά μας σε ενδιαφέροντες παράδρομους και απελευθερωνόμαστε για να βρούμε έναν νέο τρόπο ζωής που ταιριάζει στο σήμερα μας.
Θα καλλιεργήσω μια νεα και ανοιχτή αντίληψη και θα συνεχίσω να ανακαλύπτω όσα χρειάζονται για να πορευτώ σε κάθε φάση αυτού του νέου τρόπου ζωής.
