Καθώς ωριμάζουμε στην ανάρρωση, μαθαίνουμε να ασκούμε ορθή κρίση στον τρόπο με τον οποίο παίρνουμε αποφάσεις, εμπιστευόμαστε και εκπληρώνουμε τις ευθύνες μας.
Κατευθυντήριες αρχές, Τέταρτη παράδοση, Εισαγωγή
Ζώντας καθαροί με τη διαδικασία των βημάτων, και με το πέρασμα του χρόνου, τα μέλη της ΝΑ αποκτούν το δώρο της ωριμότητας. Συλλέγουμε πρακτικές εμπειρίες καθώς αναλαμβάνουμε διάφορους ρόλους στο ΝΑ – ως μέλη της ομάδας μας, υποστηρικτές και έμπιστοι υπηρέτες. Όλα αυτά μας επιτρέπουν να ασχοληθούμε με το νόημα και την εφαρμογή των Παραδόσεων σε πραγματικές συνθήκες και καθώς το κάνουμε να γινόμαστε πιο ικανοί στη διάκριση. Αντιλαμβανόμαστε πώς λειτουργεί κάθε Παράδοση ξεχωριστά και διακρίνουμε πώς η αλληλεπίδραση μεταξύ τους δημιουργεί ισορροπία.
Για παράδειγμα, ο ισχυρισμός της Τέταρτης Παράδοσης ότι “κάθε ομάδα θα πρέπει να είναι αυτόνομη” την καθιστά αγαπημένη, ειδικά όταν θέλουμε να επικυρώσουμε οποιοδήποτε ασυνήθιστο μέσο για την εκπλήρωση του πρωταρχικού μας σκοπού. Η Παράδοση δεν σταματά εκεί -εκτός αν προσπαθούμε να χειριστούμε- και αυτό που ακολουθεί παρέχει μερικές αρκετά σαφείς οδηγίες σχετικά με τα όρια της αυτονομίας: “εκτός από θέματα που επηρεάζουν άλλες ομάδες ή το ΝΑ στο σύνολο”. Οι άλλες έντεκα Παραδόσεις επισημαίνουν τα είδη των πραγμάτων που απειλούν να κάνουν ακριβώς αυτό. Ως ώριμα και υπεύθυνα μέλη του ΝΑ -ή έστω που φιλοδοξούμε να γίνουμε- στρεφόμαστε προς τη διάκριση για να ξεκαθαρίσουμε κατά πόσο οι εκφράσεις αυτονομίας συνάδουν ή όχι με τις αρχές των άλλων Παραδόσεων.
Για να πάρουμε σωστές αποφάσεις, καλούμε μια στοργική Ανώτερη Δύναμη να επηρεάσει την συνείδηση της ομάδας μας, όπως προτείνει η Δεύτερη Παράδοση. Οι ομάδες και οι ΕΥΠ του ΝΑ καταλήγουν στην ομαδική συνείδηση από διαφορετικά μονοπάτια, αλλά μοιραζόμαστε κάποιους κοινούς δείκτες: Συναντιόμαστε με ενότητα, τιμούμε και συμπεριλαμβάνουμε ποικίλες προοπτικές και δίνουμε χώρο για ειλικρινή και ανοιχτή επικοινωνία. Όταν αφουγκραζόμαστε το θέλημα ενός στοργικού Θεού, εφαρμόζουμε τη διάκριση. Αυτό αποδίδει καθώς ανακαλύπτουμε έναν πνευματικό δρόμο μπροστά, προσελκύουμε αξιόπιστα μέλη για να υπηρετήσουν και ανταποκρινόμαστε στις ευθύνες μας να τους παρέχουμε τους πόρους και την υποστήριξη που χρειάζονται για να φέρουν εις πέρας το έργο.
Θα επανεξετάσω την προσωπική μου διαδικασία στη λήψη αποφάσεων και θα είμαι πιο διακριτικός ως προς τον τρόπο με τον οποίο συνεισφέρω στη διαμόρφωση της συνείδησης της ομάδας μου. Σωστή κρίση -η δική μου και της ομάδας μου- είναι ένας στόχος που αξίζει.
