Το ασφαλές περιβάλλον του NA μου έδωσε την ευκαιρία να αντιμετωπίσω τον δικό μου φόβο. . . .
Η προστασία και η αλληλεγγύη που παίρνω από το πρόγραμμα μου έδωσαν χώρο να αναπνεύσω.
Βασικό κείμενο, Επιστροφή στο σπίτι, “Σάντουιτς”
Δεν είναι σε όλους μας άγνωστες οι εμπειρίες αλληλεγγύης πριν μείνουμε καθαροί. Συχνά, ωστόσο, η ασφάλειά μας ήταν συνδεδεμένη με το να κρατάμε το στόμα μας κλειστό, ένας κώδικας συμπεριφοράς που είχε ως προτεραιότητα τη μυστικότητα έναντι της σωστής κρίσης. Θα καλύπταμε τα νώτα του άλλου, εντάξει, αρκεί αυτό να μας κρατούσε ασφαλείς και η συμπεριφορά μας να ήταν κρυφή. Κοιτούσαμε συνεχώς πίσω από τους ώμους μας , αναπνέοντας με δυσκολία από το φόβο μήπως μας πιάσουν.
Ο ερχομός μας στο NA είναι, κατά κάποιο τρόπο, μια απόρριψη της αίσθησης της ασφάλειάς που είχαμε προηγουμένως, μια παραδοχή ότι χρειαζόμαστε βοήθεια. Πολλοί από εμάς κρατάμε την αναπνοή μας όταν μπαίνουμε στο δωμάτιο της πρώτης μας συγκέντρωσης ΝΑ. Φοβόμαστε ότι θα δούμε ανθρώπους με τους οποίους είχαμε κάνει μαζί χρήση, ανθρώπους που είχαμε αδικήσει, ανθρώπους που μπορεί να μας εκθέσουν ως ναρκομανείς έξω από τη συγκέντρωση. Αμέσως, νιώθουμε μια αίσθηση αλληλεγγύης στις συγκεντρώσεις, αλλά μπορούμε να την εμπιστευτούμε; Μας ενθαρρύνουν να μοιραστούμε το παρελθόν μας, τι μας συμβαίνει σήμερα και πώς ονειρευόμαστε ότι θα είναι μια νέα ζωή. Αλλά όταν έχουμε συνηθίσει η αλληλεγγύη να έχει τόσες πολλές πλευρές, πώς ξέρουμε ότι τώρα είναι σταθερή και ασφαλής;
Με τον καιρό, ανασαίνουμε με ανακούφιση, συνειδητοποιώντας ότι έχουμε πια φτάσει στο σπίτι μας. Μια ανανεωμένη αντίληψη για την αλληλεγγύη μπορεί να είναι να δούμε το ΝΑ ως μια ομάδα επιζώντων που αγωνίζονται συλλογικά ενάντια στην αρρώστια μας, δεμένοι με την ανάρρωσή μας. Μας λένε ότι δεν χρειάζεται να περάσουμε τίποτα μόνοι μας, και, καθώς βλέπουμε αυτό ακριβώς το πράγμα να συμβαίνει μεταξύ των μελών, τελικά αφήνουμε τον εαυτό μας να γίνει μέρος αυτού. Προσπαθούμε να ξεπεράσουμε τον φόβο μας του να μην ταιριάζουμε, του να είμαστε ευάλωτοι και οικείοι με τους άλλους, του να είμαστε ειλικρινείς και ανοιχτοί και σταθεροί. Μερικές φορές είμαστε επιτυχείς σε αυτές τις προσπάθειες- άλλες φορές όχι. Αλλά, να είστε σίγουροι, είμαστε μαζί σε αυτό, προσπαθώντας να κάνουμε το ΝΑ ένα ασφαλέστερο μέρος για κάθε ναρκομανή που αναζητά ένα μέρος στο οποίο να ανήκει.
Καθώς συνεχίζω να αντιμετωπίζω τους δικούς μου φόβους, πλέον σε αλληλεγγύη με τα μέλη του ΝΑ, θα καταβάλλω κάθε δυνατή προσπάθεια για να δώσω και σε άλλους την ίδια ευκαιρία να αναπνεύσουν όπως δόθηκε και σε μένα.
