Ο δικός μας ρόλος . . . είναι να κάνουμε το καλύτερο που μπορούμε κάθε μέρα, να εμφανιζόμαστε στη ζωή και να κάνουμε αυτό που βρίσκουμε μπροστά μας. Υποσχόμαστε να κάνουμε ό,τι καλύτερο μπορούμε – όχι να προσποιούμαστε, όχι να παριστάνουμε τους υπεράνθρωπους, αλλά απλώς να κάνουμε τη δουλειά της ανάρρωσης.
Μόνο για Σήμερα, “Η συνεργασία για την ανάρρωση”, 18 Φεβρουαρίου
“Αν δεν είναι πρακτικό, δεν είναι πνευματικό”. Πολλοί από εμάς το έχουμε ξανακούσει αυτό, αλλά τι ακριβώς σημαίνει αυτό;
Για αρχή, μπορούμε να επικεντρωθούμε στο να ζούμε μόνο για το σήμερα ως πρακτικό ζήτημα. Αντί να μένουμε στις τύψεις για το παρελθόν και στους φόβους για το τι μέλλει γενέσθαι, εστιάζουμε σε αυτό που είναι ακριβώς μπροστά μας. Όπως το έθεσε ένα μέλος: “Συγκεντρώνομαι σε αυτή τη μέρα και αυτό με απελευθερώνει για να συμμετέχω στη δική μου ζωή και στην ανάρρωση”. Μπορεί να σχεδιάζουμε τις μέρες μας προς μια συγκεκριμένη κατεύθυνση, αλλά εμπιστευόμαστε μια δύναμη αγάπης μεγαλύτερη από εμάς για το αποτέλεσμα. Ένα άλλο μέλος μοιράστηκε αυτή τη στρατηγική: “Ρωτάω τον εαυτό μου: ‘Πού είναι τα πόδια μου; Και στη συνέχεια προχωρώ στο να μετακινήσω το ένα μπροστά από το άλλο”.
Κάνουμε ό,τι καλύτερο μπορούμε. (Πώς ακούγεται αυτό για κάτι πρακτικό;!) Ακολουθούμε αυτό που μπορούμε να χειριστούμε στο εδώ και τώρα και αποτινάσσουμε την παρόρμηση να επιτύχουμε την τελειότητα. Μαθαίνουμε τα όριά μας και δουλεύουμε μέσα σε αυτά. Η ικανοποίηση προέρχεται από την καταβολή της καλύτερης δυνατής προσπάθειας, ακόμη και όταν υπολείπονται οι στόχοι μας. “Για να ηρεμήσω τον εσωτερικό μου κριτή, συχνά χρειάζεται να διαβεβαιώσω τον εαυτό μου ότι έκανα ό,τι καλύτερο μπορούσα”, μοιράστηκε ένα μέλος.Ένας άλλος πρόσθεσε: “Όταν νιώθω καλά με αυτό που κάνω, είναι πιο εύκολο να απορρίψω τις απόψεις των άλλων για μένα”.
Το να παραμένουμε προσγειωμένοι με κάποια πρακτική, καθημερινή δουλειά Βημάτων βελτιώνει τη ζωή μας. “Έμαθα όλα όσα πρέπει να ξέρω για το πώς να παραμείνω καθαρός στις πρώτες 30 ημέρες μου εδώ. Εσείς μου είπατε: “Πήγαινε σε πολλές συναντήσεις και μην κάνεις χρήση”. Ακουγόταν αρκετά απλό. Νόμιζα ότι αυτοί οι άνθρωποι ήταν ιδιοφυΐες. ‘Διάβασε τη βιβλιογραφία. Βρες έναν σπόνσορα. Δούλεψε τα Βήματα.’ Ακολούθησα αυτές τις συμβουλές στην αρχή και αυτό με κράτησε καθαρό. Ακολουθώ αυτή τη συμβουλή και τώρα, γιατί με κρατάει στη λύση”.
Θα κάνω ό,τι καλύτερο μπορώ σήμερα. Θα κάνω τη δουλειά των Βημάτων και θα αποδεχτώ ότι είναι αρκετό και ότι εγώ είμαι αρκετός.
