Η προθυμία χωρίς δράση είναι φαντασίωση.
Ζώντας Καθαρά, Κεφάλαιο 6, “Δέσμευση”
Όσοι από εμάς δεν ήμασταν μαστουρωμένοι στη φυσική στο γυμνάσιο, μπορεί να θυμόμαστε τον νόμο της αδράνειας: “Ένα αντικείμενο σε ηρεμία παραμένει σε ηρεμία και ένα αντικείμενο σε κίνηση παραμένει σε κίνηση με την ίδια ταχύτητα και προς την ίδια κατεύθυνση, εκτός αν ασκείται εξωτερική δύναμη”. Με άλλα λόγια, τα πράγματα τείνουν να συνεχίσουν να λειτουργούν όπως λειτουργούν, εκτός και αν παρέμβει κάτι. Το ίδιο μπορεί να ειπωθεί και για τους ανθρώπους.
Όταν οι άνθρωποι βιώνουν αδράνεια, αυτό μπορεί να σηματοδοτεί την αντίστασή μας στην αλλαγή. Οι ναρκομανείς μερικές φορές το φτάνουν αυτό στα άκρα – φαντάσου! Όταν κολλάμε ή βρισκόμαστε σε διαρκή κίνηση, μπορεί να χρειάζεται μια ισχυρή δύναμη για να προκληθεί αλλαγή. Αυτός είναι ο λόγος για τον οποίο το να περάσουμε την πόρτα της πρώτης μας συγκέντρωσης είναι τόσο ξεχωριστό. Αυτή η πρώτη, συχνά διστακτική ενέργεια καταδεικνύει μια υπέρμετρη προθυμία. Κοιτάζοντας πίσω σε αυτή την πρώτη ένδειξη παράδοσης, πολλοί από εμάς μπορεί να αισθανθούμε την παρουσία μιας εξωτερικής δύναμης που μας ώθησε στη δράση. Ατομικά και συλλογικά, θα μπορούσατε να πείτε ότι η δύναμη είναι ισχυρή μαζί μας.
Τότε και τώρα, οι συγκεντρώσεις μπορούν να προσφέρουν ένα ισχυρό αντίδοτο στην αδράνεια. Προσφέρουν έμπνευση και μας βοηθούν να φανταστούμε ένα μέλλον χωρίς ναρκωτικά. Πέρα από τη φαντασίωση, μαθαίνουμε ο ένας από την εμπειρία του άλλου και δοκιμάζουμε νέα πρακτικά εργαλεία. Δίνουμε στον εαυτό μας μια ευκαιρία και μαθαίνουμε να αφήνουμε τις στιγμιαίες ή και εμμονικές σκέψεις για χρήση να έρχονται και να φεύγουν. Με την τακτική παρακολούθηση των συγκεντρώσεων, έχουμε συχνές υπενθυμίσεις σχετικά με το είδος των δράσεων που μπορούμε να κάνουμε για να διατηρήσουμε το χρόνο καθαρότητας ή να εμβαθύνουμε πιο εντατικά στην ανάρρωση.
Το πρόγραμμα NA έχει τη δυνατότητα να αλλάξει την κατεύθυνση ή την ταχύτητα του ναρκομανή που ακόμα υποφέρει, αλλά χρειάζεται κάποια συμμετοχή και προσπάθεια από την πλευρά μας. Όπως ανέφερε ένα μέλος: “Λέμε: “‘Δουλεύει άμα το δουλεύεις’, όχι ‘Δουλεύει άμα το φαντάζεσαι'”. Δεν μας είναι ξένο να ευχόμαστε τα πράγματα να ήταν διαφορετικά. Στο ΝΑ, εξακολουθούμε να ελπίζουμε και να προσευχόμαστε, αλλά στη συνέχεια σηκώνουμε τα μανίκια μας και πιάνουμε δουλειά. Όπως λέει και το πανάρχαιο ρητό: “Αν δεν αλλάξει τίποτα, δεν αλλάζει τίποτα”.
Είτε έχω αφήσει τον εφησυχασμό να φρενάρει τη φορά μου, είτε έχω αφήσει τη διαρκή κίνηση να μπλοκάρει την αντίληψή μου, προσκαλώ μια στοργική δύναμη μεγαλύτερη από εμένα για να με βγάλει από την αδράνεια.
