Η εξάσκηση της αρχής της άνευ όρων αγάπης στο Δωδέκατο Βήμα είναι απαραίτητη. Κανείς δεν χρειάζεται την αγάπη την άνευ όρων περισσότερο από έναν ναρκομανή που υποφέρει.
Οδηγός Βήματος, Δώδεκατο Βήμα, “Πνευματικές Αρχές”
Κρίνοντας από τις εμπειρίες μας πριν από το NA, πολλοί από εμάς πιστεύαμε ότι η αγάπη έρχεται μόνο με όρους. Αυτό ίσχυε συχνά στις οικογένειές μας και στις σχέσεις μας ενώ κάναμε χρήση. Μας αγαπούσαν αρκεί να παίρναμε αξιοπρεπείς βαθμούς, να είχαμε μια κερδοφόρα εργασία, να φαινόμασταν ευπαρουσίαστοι ή να μπορούσαμε να δικαιολογηθούμε για να γλιτώσουμε μια σύλληψη. Εσωτερικεύσαμε αυτά τα μηνύματα και κατηγορούσαμε τους εαυτούς μας επειδή δεν ήμασταν αρκετά καλοί. Αισθανόμασταν ντροπή για την ίδια μας την ύπαρξη. Πολλοί από εμάς έστρεψαν αυτά τα συναισθήματα ενοχής και ντροπής προς τα έξω. Κρίναμε τους άλλους με βάση το πώς νιώθαμε εμείς για τον εαυτό μας.
Ευτυχώς, δουλεύοντας το πρόγραμμα μας επιτρέπει να εξετάσουμε και να απορρίψουμε μεγάλο μέρος αυτής της μη λειτουργικής σκέψης. Η προθυμία των μελών να μας αγαπήσουν και να μας υποστηρίξουν χωρίς όρους καθιστά δυνατή αυτή τη δουλειά. Η άνευ όρων αγάπη τους μας βοηθά να βγούμε από εκείνο το λάκκο της απελπισίας και της αυτοαποστροφής.
Όταν αρχίζουμε να δουλεύουμε το Δωδέκατο Βήμα, έχουμε τη δυνατότητα να δώσουμε πίσω αυτό που πήραμε προσφέροντας άνευ όρων αγάπη σε άλλους ναρκομανείς που υποφέρουν. Η αυτοεκτίμησή μας αυξάνεται καθώς κάνουμε αξιόλογες πράξεις. Όπως μοιράστηκε ένα μέλος: “Αφού πήγαινα σε μια συγκέντρωση στην τοπική φυλακή κάθε μήνα για ένα χρόνο, άρχισα να πιστεύω ότι ίσως ήμουν κι εγώ ένας καλός άνθρωπος, άξιος αγάπης!”.
Το να μάθουμε να ασκούμε την αγάπη χωρίς όρους είναι μια διαδικασία. Η αγάπη των άλλων μελών μας στηρίζει στην πορεία. Σύμφωνα με την εμπειρία ενός μέλους: “Αν έπρεπε να περιμένω μέχρι να αγαπήσω τον εαυτό μου, ίσως να μην τα κατάφερνα”. Μια σφιχτή αγκαλιά έξω από μια συγκέντρωση, το να μοιραστούμε την ιστορία μας σε μια συγκέντρωση του Νοσοκομείων και Ιδρυμάτων, το να πάμε βόλτα τους νεοφερμένους, ακόμη και ένα φιλικό χαμόγελο αναγνώρισης – δίνουμε και παίρνουμε αυτές τις πράξεις αγάπης άνευ όρων. Και αυτό μας κάνει να συνεχίζουμε να ερχόμαστε.
Σήμερα θα χαρίσω την άνευ όρων αγάπη που μου δόθηκε (και μου δίνεται) τόσο ελεύθερα.
