Το να σου ζητηθεί να συντονίσεις, να υπηρετήσεις, να αναλάβεις την ευθύνη, είναι μια πράξη ταπείνωσης για έναν ναρκομανή που αναρρώνει.

Δώδεκα αντιλήψεις, Τέταρτη αντίληψη 

 

Όσο κάναμε χρήση, στους περισσότερους από εμάς δεν ζητήθηκε να συντονίσουμε τίποτα. Όταν είχαμε τέτοιες εμπειρίες, αποτελούσαν συνήθως ευκαιρία για τα ελαττώματα του χαρακτήρα μας να τραφούν σαν βρικόλακες με το αίμα των θυμάτων τους. Η λαίμαργη ανάγκη μας για τελειότητα και επιβεβαίωση, η αυτοεπιβεβαίωσή μας, η ανταγωνιστικότητα και η αναζήτηση της προσοχής, χαρακτήριζαν αυτές τις καταστάσεις. Κάποιοι άλλοι καταρρέουν από την αυτοαμφισβήτηση. Δεν μπορούσαμε να ζητήσουμε βοήθεια, νιώθαμε ότι δεν είχαμε τίποτα να προσφέρουμε ή ήμασταν πολύ φτιαγμένοι για να εμφανιστούμε. Αυτές οι εμπειρίες το μόνο που κατάφεραν ήταν να μας κάνουν πιο απομονωμένους και φοβισμένους και ακόμη λιγότερο πρόθυμους να αναλάβουμε ευθύνες, αν κανείς έμπαινε στον κόπο να μας το ζητήσει ξανά.

Όταν πρόκειται για υπηρεσίες, το διπλό χτύπημα της χαμηλής αυτοεκτίμησης και της υψηλής αυτοπεποίθησης μας ακολουθεί μέσα στα δωμάτια. Αν μας ζητηθεί να βγάλουμε τα σκουπίδια, χρειάζεται να ρωτήσουμε κάποιον: “Πού;” και αυτό ακόμα μπορεί να είναι δύσκολο για εμάς. Αν μας ζητηθεί να συντονίσουμε μια συγκέντρωση, χρειαζόμαστε την διαβεβαίωση ότι δεν είναι ανάγκη να τους εντυπωσιάσουμε με πολεμικές ιστορίες -πραγματικές ή φανταστικές- είτε να τους σαγηνεύσουμε με την κωμικότητά μας. Το μόνο που πρέπει να κάνουμε είναι να εμφανιστούμε και να είμαστε ειλικρινείς. Όταν μας λείπει η ταπεινότητα, όλα είναι πιο περίπλοκα από ό,τι χρειάζεται.

Αν είμαστε πρόθυμοι, θα καταλήξουμε σε θέσεις υπηρεσιών που ταιριάζουν στα έμφυτα ταλέντα μας – κάποιες από αυτές θα μας βοηθήσουν να εξελιχθούμε με υποστήριξη και άλλες θα εκθέσουν τα ελαττώματά μας μέχρι το κόκαλο. Η ταπεινοφροσύνη είναι το μέσο που μας επιτρέπει να αναλαμβάνουμε ευθύνες χωρίς να υπηρετούμε το εγώ μας. Μπορούμε να κάνουμε κάτι καλά χωρίς να επιδεικνύουμε, όπως μπορούμε να κάνουμε κάτι αδέξια ή ακόμα και να αποτύχουμε σε αυτό, με χάρη. 

 

Την επόμενη φορά που θα μου ζητηθεί να υπηρετήσω, θα το κάνω όσο το δυνατόν καλύτερα. Αυτό είναι που έχει πραγματικά σημασία.