Κάθε μέλος βρίσκει ένα επίπεδο υπηρεσίας που ταιριάζει άνετα σε ένα ισορροπημένο πρόγραμμα ανάρρωσης.
Δουλεύει Πως και Γιατί, Παράδοση πρώτη, Εφαρμογή πνευματικών αρχών”
Ο καθένας από εμάς συνεισφέρει στο ΝΑ με τρόπους που ταιριάζουν στη ζωή και τις ικανότητές του. Ως μέλη της ομάδας μας, εμφανιζόμαστε νωρίς και μένουμε ως αργά. Ως υποστηρικτές, επιδεικνύουμε αγάπη στην πράξη. Εκλεγόμαστε για να υπηρετήσουμε σε διάφορες θέσεις που έχουν καθιερωθεί από ομάδες εργασίας και υποεπιτροπές για να υποστηρίξουμε τον πρωταρχικό μας σκοπό. Και μεταφέρουμε αυτό το πνεύμα της υπηρεσίας στη ζωή μας έξω από το ΝΑ. Το να δίνουμε αυτό που πήραμε είναι μια έκφραση της ευγνωμοσύνης μας και ένα μεγάλο μέρος της ταυτότητάς μας ως άτομα και ως αδελφότητα.
Η υπηρεσία μας δίνει σκοπό και μας βοηθά να βρούμε τη θέση μας στην αδελφότητα του ΝΑ, αλλά η δέσμευσή μας,να βοηθάμε τους άλλους μπορεί να διαστρεβλώνει την οπτική μας μερικές φορές. Μπορεί να μπούμε στον πειρασμό να συσσωρεύσουμε πολλές περισσότερες υποχρεώσεις από ότι χρειάζεται. Μπορεί να βρεθούμε να παραμελούμε τις οικογένειές μας και τη δουλειά των βημάτων μας, προς όφελος της υπηρεσίας προς τους άλλους. Λειτουργώντας με αυτόν τον τρόπο, πολλές φορές τα ευγενή κίνητρα για τις υπηρεσίες αντικαθίστανται με άλλα όχι και τόσο -όπως η αποφυγή, η ύβρις και η επιθυμία για έλεγχο. Μαθαίνουμε να είμαστε ρεαλιστές όσον αφορά τα όριά μας, επιτρέποντας στην ταπεινοφροσύνη να μετριάσει την προθυμία μας. Γίνεται ευκολότερο να ζητάμε βοήθεια και να αναγνωρίζουμε πότε το να λέμε όχι είναι το σωστό.
Ένα μέλος μοιράστηκε: “Όταν βλέπω κάποιον να θέλει να αναλάβει πολλές υπηρεσίες, ξέρω ότι η καρδιά του είναι στο σωστό μέρος, αλλά δεν κάνει χάρη στον εαυτό του ή σε εμάς με το να αναλαμβάνει πάρα πολλά. Η πρόκλησή μας είναι να μετριάσουμε την προθυμία μας με κάποια ταπεινοφροσύνη. Το πολύ από αυτό το καλό πράγμα είναι κακό πράγμα για αυτόν τον ναρκομανή και για εκείνους που πρέπει να ασχοληθούν μαζί του”.
Για να εξισορροπήσουμε τον ενθουσιασμό μας, γινόμαστε επίσης πρόθυμοι να σκεφτούμε τα όριά μας. Αντιμετωπίζουμε τους περιορισμούς μας συλλογικά και ως άτομα. Ο χρόνος δεν είναι άπειρος. Οι δεξιότητές μας δεν είναι άπειρες. Μερικές φορές οι ανάγκες και το πάθος μας απλώς υπερβαίνουν τις ικανότητες και την ενέργειά μας. Βρίσκουμε τους εαυτούς μας πρόθυμους αλλά όχι αρκετά ικανούς να ανταποκριθούμε σε όλες τις απαιτήσεις ή παρατηρούμε το τίμημα που πληρώνουμε καθώς προσπαθούμε να κάνουμε πάρα πολλά. Η ειλικρίνεια μας βοηθά να αναγνωρίσουμε την πραγματικότητα. Η ταπεινοφροσύνη μας επιτρέπει να ζητάμε και να δεχόμαστε βοήθεια.
Θα εξετάσω τις μερίδες στο πιάτο της υπηρεσίας μου και θα μετριάσω την προθυμία μου με ταπεινοφροσύνη, μοιράζοντας τις ευλογίες της υπηρεσίας με τους άλλους.
