Η πνευματική διάσταση της αυτο-αποδοχής είναι η γνώση ότι είναι ανθρώπινο να πονάμε, να κάνουμε λάθη και να μην είμαστε τέλειοι.
IP #19, Αυτοαποδοχή, ” Η λύση είναι τα Δώδεκα Βήματα”
“Η αλλαγή είναι μια διαδικασία, όχι ένα γεγονός”, λένε συχνά τα μέλη του NA – γιατί διαπιστώνουμε ότι είναι αλήθεια! Το ίδιο μπορεί να ειπωθεί και για το πώς αρχίζουμε να βιώνουμε την αυτοαποδοχή τις πρώτες μέρες, εβδομάδες ή μήνες που είμαστε καθαροί. Αυτή η διαισθητική αίσθηση του είμαστε, στην πραγματικότητα, μπορεί να μοιάζει σαν να επιστρέφουμε από τα χιόνια. Απολαμβάνουμε ένα κομμάτι αυτο-αποδοχής ακόμα και πριν δουλέψουμε όλα τα Βήματα. Καθώς δουλεύουμε το πρόγραμμα του ΝΑ, αυτά τα συναισθήματα βαθαίνουν, κατασταλάζουν και εξελίσσονται όπως ακριβώς κι εμείς.
Είναι λάθος να υποθέτουμε ότι η αυτο-αποδοχή θα μας περιμένει μόλις αλλάξουμε ορισμένες εξωτερικές συνθήκες. Μπορεί να ελπίζουμε -χωρίς αποδείξεις- ότι μια νέα χρονιά, μια νέα φλόγα, μια νέα πόλη ή μια νέα δίαιτα θα μας προσφέρουν ικανοποίηση. Όταν ψάχνουμε, με κατι έξω από τον εαυτό μας, να διορθώσουμε αυτό που είναι μέσα μας, το πλάνο μας είναι να φανούμε καλύτεροι άνθρωποι, πιο άξιοι για αποδοχή. Προς απογοήτευση μας, έχουμε επαληθέυσει το γνωστό ρητό: “Όπου κι αν πας, θα είσαι κι εσύ εκεί”.
Η βιβλιογραφία, οι συγκεντρώσεις και τα διαδικτυακά μέσα του ΝΑ μας βοηθούν να βρούμε μια καλύτερη προοπτική για τον εαυτό μας και τη ζωή μας. Αντί να εστιάζουμε αποκλειστικά στα αξιοθαύμαστα προσόντα μας, μαθαίνουμε να αγκαλιάζουμε όλες τις πτυχές του εαυτού μας – τα προτερήματα και τα μειονεκτήματά μας. Αναλαμβάνουμε την ευθύνη για την ανάρρωσή μας και, δουλεύοντας τα Δώδεκα Βήματα, αποδεχόμαστε τον κόσμο γύρω μας και μέσα μας. Αποκαλύπτουμε τα μυστικά μας και διαπιστώνουμε ότι δεν είμαστε μόνοι. “Ακόμα και εν μέσω των αγώνων μου και της κακής μου συμπεριφοράς μερικές φορές”, έγραψε ένα μέλος, “είμαι εντάξει με αυτόν τον απολύτως ατελή εαυτό μου. Γνωρίζω τις πληγές μου και τα όπλα μου. Είμαι ένα έργο σε εξέλιξη και είμαι εντάξει”. Αγκαλιάζουμε τις αξίες μας, τη διαδικασία και την ανάπτυξή μας.
Θα προσπαθήσω να αποδεχτώ σήμερα όλο μου τον εαυτό. Δεν είμαι ούτε τα δυνατά μου σημεία ούτε οι αδυναμίες μου – είμαι και τα δύο: σπασμένος σε κάποια σημεία, αλλά τόσο ώστε να αφήνω το φως να μπαίνει μέσα.
