Η Προσευχή Γαλήνης είναι ένα εργαλείο που χρησιμοποιούμε ξανά και ξανά στην ανάρρωσή μας: Το να σκεφτόμαστε τι μπορούμε να αλλάξουμε και τι όχι γίνεται όλο και πιο σημαντικό.
Ζώντας Καθαροί, Κεφάλαιο 2, “Σύνδεση με τον κόσμο γύρω μας”
Το απλό δίπτυχο που προσφέρεται στην Προσευχή Γαλήνης -το να διαλέξουμε μεταξύ αυτών που μπορούμε και αυτών που δεν μπορούμε να αλλάξουμε- προσέφερε αρκετή ανακούφιση σε πολλούς από εμάς ως νεοφερμένους, ειδικά όταν το μυαλό μας έτρεχε. Το να έχουμε αυτή την προσευχή ως ένα νέο εργαλείο στη διάθεσή μας στην αρχή της ανάρρωσης επιτρέπει σε πολλούς από εμάς να συγκεντρώσουμε λίγο θάρρος για να δουλέψουμε πάνω στον εαυτό μας και, ίσως, να επιτύχουμε αρκετή γαλήνη για να ανεχτούμε τους γύρω μας. Με την πάροδο του χρόνου, συνειδητοποιούμε ότι υπάρχει μεγαλύτερο βάθος στην Προσευχή της Γαλήνης από ό,τι μπορεί να βλέπουμε με την πρώτη ματιά.
Η σοφία μας για να γνωρίζουμε τη διαφορά μεγαλώνει καθώς συσσωρεύουμε περισσότερη εμπειρία στην προσπάθεια να αλλάξουμε τη ζωή μας. Εισάγοντας το “Εγώ!” στην Προσευχή Γαλήνης – όπως στο “το κουράγιο να αλλάξω τα πράγματα που μπορώ: Εγώ!”- μπορεί να μας υπενθυμίζει να μείνουμε επικεντρωμένοι στον εαυτό μας, αλλά πολλοί από εμάς σύντομα συναντάμε χαρακτηριστικά που δεν αλλάζουν τόσο εύκολα. “Μου είπαν ότι πρέπει να αλλάξω μόνο ένα πράγμα – και αυτό είναι το παν”, έγραψε ένα μέλος. “Είχα αυτές τις βλέψεις ως νεοεισερχόμενος ότι θα άλλαζα τη διατροφή μου, θα γινόμουν γυμνασμένος, θα δίπλωνα τα ρούχα μου μόλις στέγνωναν, θα μου ερχόταν επιφοίτηση και όλα αυτά. Δεν άργησα αρκετά μέχρι να μην αισθάνομαι καθόλου γαλήνη. Έπρεπε να προσαρμόσω τις προσδοκίες μου”.
Αν οι ζωές μας ήταν εντελώς μπερδεμένες όταν πρωτοήρθαμε εδώ, μάλλον δεν είναι πολύ πιθανό να τα ξεμπερδέψουμε όλα αμέσως. Η συζήτηση με άλλους ναρκομανείς μας βοηθάει να δούμε καλύτερα ποιοι “κόμποι” μπορούν να λυθούν τώρα και ποια κομμάτια της κλωστής θα πρέπει να αποδεχτούμε -τουλάχιστον προς το παρόν- ενώ εμείς θα δουλεύουμε σε αυτό που βρίσκεται μπροστά μας. Μερικές φορές ένας “κόμπος” γίνεται πιο σφιχτός, πράγμα που μπορεί να είναι ένα ενοχλητικό μέρος της διαδικασίας. Όπως αναφέρει το Βασικό μας Κείμενο, “μαθαίνουμε ότι εξελισσόμαστε όταν κάνουμε νέα λάθη αντί να επαναλαμβάνουμε τα παλιά”. Καθώς αντλούμε από την εμπειρία της ανάρρωσης -τη δική μας και ό,τι μοιράζονται μαζί μας οι άλλοι- η σοφία μας μεγαλώνει. Η γαλήνη και το κουράγιο είναι πιθανό να ακολουθήσουν.
Η σοφία για να ξέρω τη διαφορά εξελίσσεται όπως κι εγώ. Όταν λέω την Προσευχή της Γαλήνης, θα προσπαθήσω να συνδεθώ με τις αρχές πίσω από αυτήν.
