Μπορούμε να είμαστε ο εαυτός μας στην παρούσα στιγμή χωρίς να φοβόμαστε ή να απολογούμαστε, χωρίς την ανάγκη για αποδοχή ή δικαιολόγηση.
Ζώντας Καθαροί, Κεφάλαιο 7, “Αφυπνίσεις”
Καθώς ζούσαμε μέσα από τον ενεργό εθισμό, λίγοι από εμάς νιώθαμε ελεύθεροι να είμαστε εντελώς ο εαυτός μας. Συχνά χρειαζόταν να προσποιούμαστε ότι είμαστε κάποιος που δεν ήμασταν για να πάρουμε αυτό που θέλαμε ή χρειαζόμασταν, και δεν άργησε να μπερδευτούμε σχετικά με το ποιοι πραγματικά ήμασταν – αν είχαμε ποτέ κάποια ιδέα εξ αρχής. Είχαμε συνηθίσει τόσο πολύ να φοράμε μάσκες που δεν ξέραμε πια πώς ήταν το ίδιο μας το πρόσωπο.
Η ατμόσφαιρα αποδοχής και καλωσορίσματος που βρήκαμε στο NA ήταν μια ανάσα φρέσκου αέρα για όσους από εμάς δεν μπορούσαμε να αναπνεύσουμε ελεύθερα για πολύ, πολύ καιρό. Το Βασικό Κείμενο μας λέει: “Οι μάσκες πρέπει να φύγουν”, και παρατηρούμε ότι όταν οι μεταφορικές μάσκες βγαίνουν, είναι πολύ πιο εύκολο να αναπνεύσουμε. Για κάποιους από εμάς, το NA μπορεί να είναι το πρώτο μέρος όπου υποψιαστήκαμε ότι θα μπορούσαμε να δείξουμε τον πραγματικό μας εαυτό στους άλλους. Μπορεί να μην αισθανόμαστε έτσι σε κάθε συγκέντρωση ή με όλους όσους γνωρίζουμε στο ΝΑ, αλλά σιγά-σιγά, γινόμαστε πολύ πιο άνετοι στο να δείχνουμε ποιοι πραγματικά είμαστε.
Η ελευθερία του να είμαστε ο εαυτός μας απορρέει άμεσα από την αίσθηση ασφάλειας που αναπτύσσουμε με το να είμαστε ευπρόσδεκτοι και αποδεκτοί στο ΝΑ. Η παραδοχή ότι είμαστε ναρκομανείς ήταν η πρώτη από τις πολλές παραδοχές- κάθε φορά που δείχνουμε λίγο περισσότερο ποιοι πραγματικά είμαστε στα υπόλοιπα μέλη μας, αυξάνουμε την αίσθηση ασφάλειας και γινόμαστε ελεύθεροι να μάθουμε ακόμη περισσότερα για τον εαυτό μας. Αποδεχόμαστε αυτό που είμαστε και χάνουμε την ανάγκη για αποδοχή από τους άλλους. Δεν αισθανόμαστε πλέον την ανάγκη να δικαιολογήσουμε την ύπαρξή μας. Η ανασφάλεια που καθόριζε τόσο πολύ αυτό που ήμασταν στον ενεργό εθισμό ξεθωριάζει και γινόμαστε αυτό που προοριζόμασταν να είμαστε από την αρχή.
Θα βγάλω τη μάσκα μου και θα αναπνεύσω πιο εύκολα, γνωρίζοντας ότι οι άλλοι στο ΝΑ θα με αποδεχτούν γι’ αυτό που είμαι.
