Μαθαίνουμε να εμπιστευόμαστε τις αισθήσεις μας και να σεβόμαστε τα συναισθήματά μας.
Ζώντας Καθαροί, Κεφάλαιο 5, “Συνειδητή επαφή”
Η έννοια της τιμιότητας κουβαλάει ένα δικό της φορτίο. Μας φέρνει στο μυαλό την αρετή και την ηθική, ιδέες που ενώ μερικά μέλη τις καλοδέχονται, γενικά στο ΝΑ δεν ασχολούμαστε με αυτές. Ένα άλλο είδος τιμής αναφέρεται σε εκφράσεις θαυμασμού ή σεβασμού. Σε μερικούς τομείς της ζωής, συνοδεύεται κιόλας από βραβεία και τελετές. Αλλά η τιμή δεν χρειάζεται ευρεία, γενική, στομφώδη, δημόσια αναγνώριση. Μάλιστα, θα δούμε ότι η εξάσκηση της τιμής σαν πνευματική αρχή είναι συχνά μάλλον αθόρυβη. Έστω κι αν πολλοί είμαστε εξοικειωμένοι με τα θεάματα, ξέρουμε διαισθητικά ότι για να υπηρετήσει η τιμή έναν πνευματικό σκοπό, ίσως καλύτερα να περιορίζαμε τη φαντασμαγορία και να αντλούσαμε λίγο από την ταπεινοφροσύνη.
Το να σκεφτούμε τι σημαίνει να τιμούμε τα συναισθήματα και την εμπειρία μας, δίνει στην έννοια της τιμής ένα καινούργιο νόημα και μια χρησιμότητα σαν πνευματικό εργαλείο. Εξασκούμε την τιμιότητα με τον κλασσικό, διακριτικό τρόπο του ΝΑ, όταν προσεγγίζουμε την ανάρρωση με μια υγιή δόση σεβασμού και ταπεινοφροσύνης. Τουλάχιστον ένα μέλος έχει να πει: «Αυτό το είδος της τιμής, είναι βάλσαμο ψυχής για μένα.» Για πολλούς, η αρχή γίνεται με την παραδοχή ότι οι πριν από εμάς είχαν στα χέρια τους κάτι σημαντικό. Όταν κάνουμε μια τίμια προσπάθεια με τα Βήματα, την βιβλιογραφία του ΝΑ και τα άλλα μέλη, αυτό είναι μια επιλογή να βάλουμε στην άκρη την σκέψη ότι μπορούμε και μόνοι μας. Τιμούμε την διαδικασία και τον δρόμο που άνοιξαν οι προηγούμενοι, διαβάζοντας ένα δύο από τα βιβλία μας, συμβουλευόμενοι τον άνθρωπο που μας υποστηρίζει και τους φίλους στην ανάρρωση, και βουτάμε στην ανάρρωση ώστε να βρούμε ανακούφιση.
Η ίδια διαδικασία που μας προσφέρει ανακούφιση επίσης μας επιτρέπει πρόσβαση στα συναισθήματα με καινούργιο τρόπο. Μπορεί να μην νοιώθουμε άνετα μ’ αυτό, αλλά αξίζει τον κόπο. Τιμάμε τα συναισθήματά μας βιώνοντας όλη την γκάμα των ανθρώπινων συναισθημάτων. Αντιστεκόμαστε στην παρόρμηση να απωθήσουμε όσα είναι δυσάρεστα ή να είμαστε μονίμως «μια χαρά» στερώντας έτσι από τον εαυτό μας τα οφέλη του να μοιραζόμαστε όσα μας βαραίνουν. Επειδή έχουμε τιμήσει την διαδικασία της ανάρρωσής μας, ξέρουμε ποιοι είμαστε και μπορούμε να είμαστε αληθινοί.
Θα εξασκήσω την τιμιότητα με τον τρόπο του ΝΑ, με το να συμμετέχω στη διαδικασία της ανάρρωσης, να κάνω επαφή με το τι νοιώθω και να μοιράζομαι τα συναισθήματα και τις εμπειρίες μου με κάποιον άλλο.
