Μπορεί εύκολα να εγκλωβιστούμε σε μοτίβα. Η επαγρύπνηση είναι απαραίτητη για να αποτρέψουμε την επανεμφάνιση παλιών μοτίβων.
Ζώντας Καθαροί, Κεφάλαιο 2, “Σύνδεση με τον εαυτό μας”
Συνηθίζαμε να κολλάμε εντελώς, έτσι δεν είναι; Παγιδευόμασταν σε παρορμητικά μοτίβα που φαινόταν αδύνατο να σταματήσουμε για μεγάλο χρονικό διάστημα. Η πρώτη μας πραγματική ελπίδα να απελευθερωθούμε από τη μέγγενη της αρρώστιας μας ήρθε όταν βρήκαμε το NA. Όταν παραδεχτήκαμε την ανισχυρότητα απέναντι στον εθισμό μας, η πιθανότητα νέων, σταθερών, εποικοδομητικών μοτίβων συμπεριφοράς κατέστη μια πραγματική πιθανότητα.
Είναι ανακούφιση να βρισκόμαστε εκτός του τοξικού μονοπατιού του παρελθόντος μας, αλλά το να παραμείνουμε στο δρόμο της ανάρρωσής μας απαιτεί επαγρύπνηση. Χρειάζεται εξάσκηση για να απαλλαγούμε από τα καταστροφικά μοτίβα και να αναπτύξουμε νέες, πιο υγιείς συνήθειες. Τα καλά νέα είναι ότι μπορούμε πλέον να βλέπουμε την αρρώστια μας να έρχεται και μπορούμε συνήθως να προλαμβάνουμε τις παλιές συμπεριφορές πριν μπλέξουμε άσχημα. Παρόλα αυτά, σε στιγμές έντονης πάλης ή μονότονης αυταρέσκειας έρχονται στο μυαλό μας σκέψεις άμεσης ανακούφισης. Αντί να διακινδυνεύσουμε να επιστρέψουμε στους παλιούς μας τρόπους, μερικές φορές βρίσκουμε νέους αντιπερισπασμούς που μεταμφιέζονται ως ανάρρωση. “Βρήκα σύντομα νέες άσχημες συμπεριφορές για να μου δώσουν την ίδια ένταση, ακόμη και αυτές που έμοιαζαν επιφανειακά χρήσιμες. Τη μια στιγμή αναλάμβανα μια δέσμευση υπηρεσίας, ή ίσως δύο, και την επόμενη ήμουν σε πλήρη εμμονή, αγνοώντας την οικογένειά μου και άλλες ευθύνες”. Το μέλος συνέχισε: “Η εξάσκηση της επαγρύπνησης είναι σοβαρή υπόθεση. Μου υπενθυμίζει ότι υπάρχει κίνδυνος εκεί έξω και μέσα στο κεφάλι μου”.
Πώς μένουμε σε επαγρύπνηση; Το να μοιραζόμαστε αυτό που μας συμβαίνει είναι ζωτικής σημασίας. Μαθαίνουμε να είμαστε ευάλωτοι και ανοιχτοί σε προτάσεις. Ανεξάρτητα από το Βήμα στο οποίο βρισκόμαστε επίσημα, μπορούμε να κάνουμε επιτόπου μια απογραφή και να την συζητήσουμε με έναν φίλο ή τον υποστηρικτή μας. Μπορούμε να διευρύνουμε τον τρόπο που δουλεύουμε ένα πρόγραμμα: να μιλήσουμε σε περισσότερους νεοφερμένους, να ολοκληρώσουμε μια δέσμευση χωρίς να ξαναγίνουμε μέλη της ίδιας επιτροπής ή να αναλάβουμε μια νέα πρόκληση. Ή να δουλέψουμε το βιβλίο Παραδόσεων στις Κατευθυντήριες Αρχές ή να συλλογιστούμε αυτές τις αναφορές κάθε μέρα.
Όπως συμβαίνει στο μεγαλύτερο διάστημα της ανάρρωσης, δεν εξασκούμε την επαγρύπνηση μόνοι μας. Συχνά, είναι τα μέλη του ΝΑ με τα οποία είμαστε κοντά και τα οποία παρατηρούν -πριν από εμάς- ότι παρεκκλίνουμε στην έρημο. Είναι η διορατική, προστατευτική ματιά ενός μέλους και η μεταξύ μας σοφία που μας βοηθούν να κρατήσουμε αυτό που έχουμε και μας δίνουν κουράγιο να βαδίσουμε σε ένα διαφορετικό μονοπάτι. Δημιουργούμε νέα μοτίβα. Ξανά.
Η επαγρύπνηση με κρατάει σε εγρήγορση, σε καλό δρόμο και ελεύθερ@. Θα εξετάσω τις επιλογές μου, θα ανοιχτώ σε έναν άλλο ναρκομανή και θα είμαι ανοιχτός σε προτάσεις που μπορούν να αποτρέψουν τα παλιά μοτίβα να δημιουργήσουν νέα προβλήματα.
