Παρόλο που δεν ξέρουμε πώς θα αλλάξει η ζωή μας καθώς δουλεύουμε αυτό το βήμα, μπορούμε να μάθουμε να εμπιστευόμαστε ότι η Ανώτερη Δύναμη μας θα φροντίσει για μας καλύτερα από ό,τι θα μπορούσαμε εμείς.
Δουλεύει, Βήμα τρίτο
Ως νεοφερμένοι, πολλοί από εμάς δυσκολευόμαστε με τις πτυχές της ανάρρωσης των δώδεκα βημάτων που δεν καταλαβαίνουμε εύκολα. Σίγουρα, η πνευματικότητα είναι πρακτική όπως ακούγεται στα δωμάτια, αλλά αυτό δεν σημαίνει ότι είναι απλή. Περιγράφουμε τις πνευματικές μας αφυπνίσεις στα νεότερα μέλη, αλλά οι εξηγήσεις συχνά προκαλούν περισσότερο ξύσιμο στο κεφάλι. Με τα περισσότερα πράγματα στη ζωή -και υπολογίστε και το Τρίτο Βήμα σε αυτά- δεν μπορούμε να γνωρίζουμε το αποτέλεσμα πριν ζήσουμε την εμπειρία. Το νόημα της απόφασής μας να παραδώσουμε τη θέλησή μας σε μια στοργική Ανώτερη Δύναμη χάνεται για πολλούς από εμάς. Αντί να επιστρατεύουμε τη δύναμη του μυαλού μας, πρέπει να καλλιεργήσουμε την ελπίδα, την πίστη και την εμπιστοσύνη.
Όταν ακούμε για τις αλλαγές στις ζωές άλλων ναρκομανών μας δίνεται κάτι για να συνεχίσουμε, καθώς αρχίζουμε να αναπτύσσουμε κάποια εμπιστοσύνη στη ΝΑ. Ακούμε άλλα μέλη να μιλούν για την εμπιστοσύνη σε μια Ανώτερη Δύναμη που δεν κατανοούν πλήρως. Ακούμε ανθρώπους με πίστη, ανθρώπους που αποφεύγουν τη θρησκεία και όλους τους ενδιάμεσους. Σύμφωνα με ένα μέλος, “Η εργασία στο Τρίτο Βήμα είναι μια απόφαση να ανοίξουμε μια πόρτα. Μπορεί να μην ξέρω τι υπάρχει από την άλλη πλευρά, αλλά έχω αποκτήσει μια κάποια εμπιστοσύνη σε αυτή την απόφαση, επειδή ξέρω ότι η ζωή μου δεν έχει καταρρεύσει όποτε έχω ανοίξει αυτή την πόρτα”.
Η εμπιστοσύνη είναι μια συνειδητή απόφαση που βάζουμε καθημερινά σε εφαρμογή με τον ένα ή τον άλλο τρόπο παραμερίζοντας τον φόβο και παίρνοντας ένα ρίσκο. Κάνουμε ό,τι καλύτερο μπορούμε, αλλά κάποιες μέρες το να ενεργούμε “σαν να” εμπιστευόμαστε μια Ανώτερη Δύναμη είναι το μόνο που έχουμε για να συνεχίσουμε. Πολλοί από εμάς έχουμε τη στάση “προσποιήσου το μέχρι να τα καταφέρεις”. Μαζί με την πίστη, κάνουμε ένα άλμα εμπιστοσύνης. Μερικές φορές πετάμε, μερικές φορές πέφτουμε. Η διαδικασία της ανάπτυξης μπορεί να έχει μελανιές. Βιώνουμε την απόρριψη ή δεν παίρνουμε αυτό που είχαμε σχεδιάσει τόσο προσεκτικά. “Μερικές φορές τα δώρα που λαμβάνουμε στην ανάρρωση έρχονται με βρώμικο περιτύλιγμα”, είπε περιπαιχτικά ένα μέλος. Αλλά είμαστε εντάξει γιατί μαθαίνουμε να εμπιστευόμαστε τη διαδικασία. Αύριο θα πάμε πάλι από την αρχή.
Δεν χρειάζεται να βασίζομαι σε αυτά που νομίζω ότι ξέρω, γιατί μαθαίνω να εμπιστεύομαι. Ό,τι κι αν συμβεί σήμερα, θα εξασκηθώ στο να αφήσω τα αποτελέσματα από τα χέρια μου και θα συγκεντρώσω λίγη πίστη ότι όλα θα πάνε καλά.
