Η αυτονομία μας επιτρέπει να εκφράζουμε αυτό που είμαστε με ακεραιότητα και να μεταφέρουμε ένα μήνυμα: την αλήθεια της δικής μας εμπειρίας, με τον δικό μας τρόπο.
Κατευθυντήριες αρχές, Τέταρτη Παράδοση, Εισαγωγικός Συλλογισμός
Η αυτονομία που αναφέρεται στην Τέταρτη Παράδοση έχει μεγάλη απήχηση σε πολλούς από εμάς στο ΝΑ. Είμαστε άνθρωποι που τείνουμε να δίνουμε αρκετά μεγάλη αξία στην αυτοδιάθεση. Στον ενεργό εθισμό, η επιμονή στο να κάνουμε τα πράγματα με τον δικό μας τρόπο οδηγούσε συχνά σε άσχημα αποτελέσματα, συνήθως επειδή ο “δικός μας τρόπος” είχε να κάνει πολύ με τον εγωκεντρισμό και όχι με την ακεραιότητα. Στην ανάρρωση, η αυτονομία γίνεται πλεονέκτημα παρά υποχρέωση – όπως το θέτει το Βασικό μας Κείμενο: “Η πραγματική μας αξία είναι να είμαστε ο εαυτός μας”.
Πρόκειται για το δεύτερο μισό της Τέταρτης Παράδοσης που μας κρατάει στο σωστό δρόμο: “εκτός από θέματα που επηρεάζουν άλλες ομάδες ή το ΝΑ στο σύνολο του”. Για τις ομάδες του ΝΑ, αυτό σημαίνει ότι σκεφτόμαστε το ρόλο μας ως μέρος της Αδελφότητας, όχι μόνο το τι θέλει η δική μας ομάδα. Ως ανεξάρτητοι ναρκομανείς σε ανάρρωση, εναρμονίζουμε το δικαίωμά μας να κάνουμε ό,τι μας ευχαριστεί με τις ευθύνες μας απέναντι στους γύρω μας: την οικογένεια, τους φίλους, την Αδελφότητα και την κοινωνία. Ένας τρόπος με τον οποίο αρχίζουμε να μαθαίνουμε αυτή την ισορροπία είναι ο τρόπος με τον οποίο μοιραζόμαστε στις συγκεντρώσεις.
“Ως νεοφερμένος, το μοίρασμα που έκανα ήταν άκρως επιθετικό και έφερνε μερικούς ανθρώπους στα άκρα”, έγραψε ένα μέλος. “Η αιτιολόγησή μου ήταν ‘Ε, αυτός είμαι εγώ! Μετά από λίγο, προσπάθησα να μιμηθώ τον τρόπο που μοιράζονταν οι άλλοι, αλλά δεν ήταν η δική μου φωνή και πάντα έβγαινε λάθος.
Τελικά, ένιωσα άνετα στο να είμαι ο εαυτός μου, ενώ παράλληλα σκεφτόμουν τα συναισθήματα των γύρω μου. Τελικά άρχισα να συνδέομαι”.
Αν κάποια ομάδα ανθρώπων μπορεί να διακρίνει το ψέμα, αυτή είναι οι εθισμένοι. Η αυθεντικότητα είναι ένα μήνυμα που διαρκεί, είτε αυτό έρχεται με τη μορφή μιας εντυπωσιακής παράστασης είτε με τη μορφή ενός διακριτικού, ήπιου μοιράσματος. Είτε προσπαθούμε να προσεγγίσουμε έναν ναρκομανή που ακόμα υποφέρει είτε να σώσουμε τη δική μας ζωή, προσπαθούμε να βρούμε τη σωστή ισορροπία μεταξύ αυτονομίας και ευθύνης, ελευθερίας και αυτοελέγχου, αυτοδιάθεσης και σύνδεσης.
Το να είμαι αυτόνομος δεν σημαίνει να αγνοώ τους γύρω μου. Θα εξασκηθώ στην εξισορρόπηση της προσωπικής ελευθερίας με την κοινωνική ευθύνη.
