Πέρα από τον εθισμό μας, είμαστε ανθρώπινα όντα: μέλη της κοινωνίας που έχουν χαρίσματα και ελαττώματα όπως όλοι οι άλλοι.
Ζώντας Καθαροί, Κεφάλαιο 5, “Φιλία”
Είμαστε ναρκομανείς σε ανάρρωση και έχουμε την αρρώστια του εθισμού. Αυτό δεν είναι κάτι καινούργιο.
Έχουμε παρελθόν (έχουμε!), παρόν (ειδικά όταν μπορούμε να είμαστε σε αυτό) και μέλλον (ελπίζουμε). Έχουμε γοητεία, αρετές και ικανότητες, αλλά και περιορισμούς, ελαττώματα και ευθύνες. Κάνουμε καλό στον κόσμο – μερικές φορές πολύ καλό. Κάνουμε επίσης λάθη – μερικές φορές φρικτά.
Έχουμε διαμορφωθεί από τους πολιτισμούς, τις κοινωνίες και το περιβάλλον μας. Έχουμε θρησκευτικές πεποιθήσεις ή μη θρησκευτικές. Έχουμε σχέσεις, δουλειές, ενδιαφέροντα, αγώνες, ασθένειες. Έχουμε ένα σωρό από όλα αυτά. Κανένα από αυτά τα στοιχεία δεν μας καθορίζει πλήρως. Αντίθετα, μας κάνουν ανθρώπους.
Ως ναρκομανείς, έχουμε την τάση να εστιάζουμε περισσότερο στο τι είναι λάθος με εμάς παρά στο τι είναι σωστό. Αλλά δεν είμαστε περισσότερο ελαττωματικοί από τους άλλους ανθρώπους, ακόμη και από τους μη ναρκομανείς. Δεν χρειαζόμαστε νοσηλεία, ούτε είμαστε άξιοι στιγματισμού εξαιτίας του εθισμού μας.
Το να είσαι ναρκομανής είναι μόνο μια από τις πλευρές της ανθρώπινης φύσης μας. Μέσα από την εργασία στα Δώδεκα Βήματα, μαθαίνουμε ότι η ιστορία της χρήσης των ναρκωτικών μας δεν είναι τόσο σημαντική όσο αυτή που δημιουργούμε στην ανάρρωσή μας. Έχουμε την ευκαιρία να αναγνωρίσουμε τα χαρίσματά καθώς και τα ελαττώματά μας και καταλαβαίνουμε ότι τα ελαττώματά μας δεν αναιρούν αυτά τα χαρίσματα. Αυτή η έννοια είναι ο πυρήνας της ταπεινότητας.
Κάποιοι από εμάς πραγματικά παλεύουν με την τελειομανία ως ένα από τα ελαττώματα του χαρακτήρα μας. Όμως όλοι είμαστε ατελείς επειδή είμαστε άνθρωποι. Η ανάρρωση δεν θα μας κάνει τέλειους, επειδή η τελειότητα δεν υπάρχει. Μπορεί, ωστόσο, να μας βοηθήσει να αγκαλιάσουμε ταπεινά την ανθρώπινη φύση μας.
Σήμερα θα αξιολογήσω με ειλικρίνεια πού υστερώ και θα αποδεχτώ ότι είμαι ατελής, όπως όλοι οι άλλοι. Στόχος μου είναι να πορευτώ έχοντας μπροστά μου τα προτερήματά μου – με ταπεινότητα.
