Αρχίζουμε να αντιλαμβανόμαστε τη διαφορά ανάμεσα σε αυτά που λέμε, σε αυτό που οι άλλοι ακούνε και στο πώς αντιδρούν. Έτσι, ίσως ξεκινήσουμε να αλλάζουμε σε βάθος όλες μας τις σχέσεις.
Ζώντας Καθαροί, Κεφάλαιο 7, “Αρχές, εφαρμογή και κατανόηση”
Δεν χρειάζεται να έχουμε αρκετό καιρό καθαροί για να καταλάβουμε ότι οι επικοινωνιακές μας δεξιότητες χρειάζονται λίγη δουλειά. Βρίσκουμε τους εαυτούς μας όλο και πιο έτοιμους να συνδεθούμε, να συνδεθούμε πραγματικά, με άλλους ανθρώπους. Θα πρέπει να μάθουμε να χτίζουμε γέφυρες, όχι να τις γκρεμίζουμε. Το να γίνουμε καλύτεροι επικοινωνιακά – και καλύτεροι άνθρωποι, εν προκειμένω – σημαίνει ότι πρέπει να αποβάλλουμε κάποια παλιά μοτίβα και να υιοθετήσουμε κάποια νέα.
Το κουτσομπολιό είναι μια από αυτές τις παλιές συνήθειες επικοινωνίας που ίσως πρέπει να επανεξετάσουμε. Μπορεί να πιστεύαμε ότι συνδεόμασταν με τους άλλους όταν λέγαμε πληροφορίες που δεν ήταν δικές μας για να τις μοιραστούμε. Ακόμη και όταν η είδηση φαίνεται ακίνδυνη, το κουτσομπολιό μας κάνει να φαινόμαστε αναξιόπιστοι. Μαθαίνουμε να αντιστεκόμαστε στην παρόρμηση να γεμίζουμε κάθε κενό σε κάθε συζήτηση με φήμες, εικασίες και υπονοούμενα. Γινόμαστε πιο άνετοι με κάποια διαλείμματα στις συζητήσεις μας και μαθαίνουμε την αξία του να ακούμε περισσότερο και να μιλάμε λιγότερο. Υιοθετούμε μια νέα συνήθεια να κάνουμε ερωτήσεις και να εξασκούμε την ενσυναίσθηση και το ανοιχτό μυαλό καθώς ακούμε τις απόψεις των άλλων.
Κάποιοι από εμάς πάσχουμε από υπερβολική σκέψη, και όχι από το να μιλάμε υπερβολικά. Αμφισβητούμε τη λογική του να μιλήσουμε, κρατώντας αυτό που έχουμε στο μυαλό μας για τον εαυτό μας και μόνο. Μπορεί να νομίζουμε ότι είμαστε διακριτικοί, αλλά το να κρατάμε τις εμπειρίες και τις ιδέες μας συχνά κρατάει τους άλλους σε απόσταση. Μπορεί να φανούμε ρηχοί ή κολλημένοι, ενώ ίσως είμαστε απλώς ντροπαλοί. Σίγουρα, υπάρχει ρίσκο όταν ρίχνουμε τις ιδέες μας στο τραπέζι, αλλά αυτή η ευάλωτη θέση μας επιτρέπει να συνδεθούμε.
Για να περιπλέξουμε τα πράγματα, η επικοινωνία περιλαμβάνει πολλά περισσότερα από το να μιλάμε και να ακούμε. Όλες αυτές οι μη λεκτικές ενδείξεις που ανταλλάσσουμε – οι εκφράσεις του προσώπου, η γλώσσα του σώματος, η οπτική επαφή, το άγγιγμα – προσθέτουν νόημα. Η επικοινωνία είναι περίπλοκη! Συχνά η καλύτερη στρατηγική είναι να ελέγχουμε αν καταλάβαμε σωστά ή αν μας κατάλαβαν.
Σήμερα θα ρίξω μια πιο προσεκτική ματιά στον τρόπο που επικοινωνώ με τους άλλους και θα εντοπίσω έναν ή δύο σημεία που πρέπει να δουλέψω.
