Χρειαζόμαστε τα μέλη του ΝΑ – την εμπειρία τους, τη φιλία τους, το γέλιο τους, την καθοδήγησή τους και πολλά ακόμα. Κι όμως, πολλοί από εμάς διστάζουμε να τηλεφωνήσουμε στον άνθρωπο που μας υποστηρίζει ή να συναντήσουμε τους φίλους μας από το πρόγραμμα. Δεν θέλουμε να τους γίνουμε βάρος. Σκεφτόμαστε να πάρουμε τηλέφωνο, αλλά νιώθουμε ότι δεν έχουμε θέση στη ζωή τους. Φοβόμαστε ότι αν ποτέ μάθουν ποιοι είμαστε πραγματικά, είναι σίγουρο ότι θα μας απορρίψουν.
Ξεχνάμε ότι και τα άλλα μέλη του ΝΑ είναι σαν κι εμάς. Ό,τι και να έχουμε κάνει, σε όποιο μέρος και να ’χουμε βρεθεί, ό,τι συναίσθημα και να ’χουμε νιώσει, υπάρχουν ναρκομανείς σε ανάρρωση που θα ταυτιστούν μαζί μας. Όσο επιτρέπουμε στους άλλους να μας γνωρίσουν, τόσο πιο συχνά θα ακούμε: «Είσαι στο σωστό μέρος. Μαζί μας είσαι ασφαλής. Ανήκεις εδώ. Καλώς ήρθες!»
Αυτό που ξεχνάμε είναι ότι όσο έχουμε ανάγκη εμείς τους άλλους, άλλο τόσο μας έχουν ανάγκη κι αυτοί. Δεν είμαστε οι μόνοι που θέλουμε να νιώσουμε ότι ανήκουμε, που θέλουμε να νιώσουμε άνετα με φίλους, που θέλουμε κάποιον με τον οποίον να μοιραζόμαστε. Αν απομονωθούμε από τα άλλα μέλη, θα τους στερήσουμε κάτι που έχουν κι αυτοί ανάγκη και δεν μπορούν να πάρουν από αλλού: το δικό μας χρόνο, τη δική μας παρέα, τον εαυτό μας.
Στο ΝΑ οι ναρκομανείς σε ανάρρωση νοιάζονται ο ένας για τον άλλον. Αν σηκώσουμε το τηλέφωνο, αντί για απόρριψη, θα βρούμε αγάπη, ζεστασιά και ταύτιση, όλα όσα προσφέρει η Αδελφότητα του ΝΑ. Μην το σκέφτεσαι, πάρε τηλέφωνο!
