13 Μαΐου / Συνεχίζοντας το ταξίδι

«Η διαδικασία της ανάρρωσης είναι ένα ανηφορικό ταξίδι διαρκείας».
Βασικό Κείμενο, σελ. 96

Όσο περισσότερο μένουμε καθαροί, τόσο πιο απότομο και στενό μοιάζει να γίνεται το μονοπάτι της ανάρρωσης. Αλλά ο Θεός δεν μας δίνει περισσότερα απ’ αυτά που μπορούμε να αντέξουμε. Ανεξάρτητα από το πόσο δύσκολος μπορεί να γίνει ο δρόμος, πόσο στενός και με απότομες αλλαγές, πάντα υπάρχει ελπίδα. Αυτή η ελπίδα έρχεται μέσα από την πνευματική μας ανάπτυξη.

Αν συνεχίσουμε να πηγαίνουμε στις συγκεντρώσεις και να μένουμε καθαροί, η ζωή μας σίγουρα αλλάζει. Η συνεχής αναζήτηση απαντήσεων για τις διάφορες εναλλαγές της ζωής μπορεί να μας οδηγήσει να αναρωτηθούμε για όλες τις πλευρές της. Η ζωή δεν είναι πάντα ευχάριστη. Τότε είναι που χρειαζόμαστε να στραφούμε στην Ανώτερή μας Δύναμη με ακόμα μεγαλύτερη πίστη. Μερικές φορές το μόνο που μπορούμε να κάνουμε είναι υπομονή, και να πιστέψουμε ότι τα πράγματα θα πάνε καλύτερα.

Με τον καιρό, η πίστη μας θα μας δώσει και κατανόηση. Θα αρχίσουμε να αντιλαμβανόμαστε την ευρύτερη εικόνα της ζωής μας. Καθώς αναπτύσσεται και βαθαίνει η σχέση μας με την Ανώτερή μας Δύναμη, η αποδοχή γίνεται σχεδόν δεύτερή μας φύση. Ό,τι κι αν συμβαίνει καθώς προχωρούμε στην ανάρρωση, βασιζόμαστε στην πίστη μας σε μια στοργική Ανώτερη Δύναμη και συνεχίζουμε το δρόμο μας.

Μόνο Για Σήμερα

Θα δεχτώ ότι δεν έχω όλες τις απαντήσεις στα ερωτήματα της ζωής. Ακόμα κι έτσι, θα έχω πίστη στον Θεό της κατανόησής μου και θα συνεχίσω το ταξίδι της ανάρρωσης.