Στους περισσότερους από εμάς το να κοιτάξουμε σε βάθος τον εαυτό μας μας προκαλεί τρόμο. Φοβόμαστε ότι, αν εξετάσουμε τις πράξεις και τα κίνητρά μας, θα βυθιστούμε σε ένα σκοτεινό μέρος γεμάτο εγωκεντρισμό και μίσος. Αλλά καθώς δουλεύουμε το Τέταρτο Βήμα, διαπιστώνουμε ότι αυτοί οι φόβοι δεν έχουν βάση. Είμαστε άνθρωποι – τίποτα περισσότερο, τίποτα λιγότερο.
Ο καθένας από εμάς έχει κάποιες πτυχές στο χαρακτήρα του για τις οποίες δεν είναι ιδιαίτερα περήφανος. Σε μια άσχημη μέρα μπορεί να σκεφτούμε ότι τα δικά μας ελαττώματα είναι χειρότερα από των άλλων. Θα υπάρξουν στιγμές που θα απορρίψουμε τον εαυτό μας. Θα αμφισβητήσουμε τα κίνητρά μας. Μπορεί ακόμα να φτάσουμε στο σημείο να θεωρήσουμε ότι δεν έχουμε δικαίωμα να υπάρχουμε. Αλλά, αν μπορούσαμε να διαβάσουμε τις σκέψεις άλλων μελών στην ανάρρωση, θα βλέπαμε ότι έχουν παρόμοιες αγωνίες. Δεν είμαστε καλύτεροι ή χειρότεροι από κανέναν άλλον.
Μπορούμε να κάνουμε κάτι μόνο για αυτό που αναγνωρίζουμε και κατανοούμε. Αντί να συνεχίσουμε να φοβόμαστε αυτά που είναι θαμμένα μέσα μας, μπορούμε να τα φέρουμε στην επιφάνεια. Γνωρίζοντας τον εαυτό μας δεν είμαστε πια δέσμιοι του φόβου και η ανάρρωσή μας μπαίνει σε μια καινούργια διάσταση.
