Όταν πρωτοερχόμαστε στο ΝΑ, ελάχιστοι είμαστε αυτοί που ξεχειλίζουμε από προθυμία. Κάποιοι βρίσκονται στο ΝΑ επειδή τους το επέβαλε ένα δικαστήριο. Άλλοι ήρθαν για να σώσουν την οικογένειά τους. Κάποιοι έρχονται για να σώσουν την επαγγελματική τους καριέρα, που είναι στο χείλος του γκρεμού. Δεν έχει καμία σημασία ο λόγος που μας έφερε εδώ. Το μόνο που έχει σημασία είναι ότι είμαστε εδώ.
Κάποιοι λένε: «Φέρε το σώμα σου και το μυαλό θα ακολουθήσει». Κάποιοι από εμάς μπορεί να ερχόμαστε στις συγκεντρώσεις κουβαλώντας ένα τεράστιο βάρος μέσα μας. Μπορεί να είμαστε ένας απ’ αυτούς που κάθονται πίσω πίσω στο δωμάτιο με τα χέρια σταυρωμένα, κοιτώντας απειλητικά όποιον πάει να πλησιάσει. Ίσως είμαστε απ’ αυτούς που φεύγουν πριν την προσευχή στο τέλος της ομάδας.
Αν συνεχίσουμε όμως να ερχόμαστε, θα διαπιστώσουμε ότι γινόμαστε πιο ανοιχτοί και πιο δεκτικοί. Αρχίζουμε να χαλαρώνουμε τις άμυνές μας και να ακούμε με προσοχή τα μοιράσματα. Μπορεί ακόμη και να ταυτιστούμε με κάτι που ακούμε. Αρχίζουμε να αλλάζουμε.
Μετά από κάποιο καιρό στο ΝΑ, διαπιστώνουμε ότι δεν κάνουμε συγκεντρώσεις μόνο με το μυαλό μας. Το σημαντικό είναι ότι κάνουμε συγκεντρώσεις και με την καρδιά μας. Από εδώ και πέρα θαύματα μπορούν να συμβούν!
