Τα ναρκωτικά μας εμπόδιζαν να βιώσουμε το μεγαλείο της ζωής. Όταν σταματάμε τη χρήση και μπαίνουμε στην ανάρρωση, βρισκόμαστε απότομα αντιμέτωποι με τη ζωή ως έχει. Μπορεί να βιώσουμε απογοήτευση, ταραχή ή θυμό. Τα πράγματα μπορεί να μην πηγαίνουν όπως τα θέλαμε. Ο εγωκεντρισμός μας που ενισχύθηκε στον ενεργό εθισμό διαστρέβλωσε τον τρόπο που βλέπουμε τη ζωή∙ μας είναι δύσκολο να αφήσουμε στην άκρη τις προσδοκίες μας και να αποδεχτούμε τη ζωή όπως είναι.
Μαθαίνουμε πώς να αποδεχόμαστε τη ζωή όταν δουλεύουμε τα Δώδεκα Βήματα των Ναρκομανών Ανωνύμων. Μαθαίνουμε πώς να συμπεριφερόμαστε διαφορετικά και πώς να αφήνουμε από τα χέρια μας τα ελαττώματα του χαρακτήρα. Δε χρειάζεται πια να διαστρεβλώνουμε την αλήθεια ή να το βάζουμε στα πόδια όταν ζοριζόμαστε. Όσο περισσότερο βάζουμε σε εφαρμογή τις πνευματικές αρχές που περικλείονται στα Βήματα, τόσο πιο εύκολο γίνεται να δεχόμαστε τη ζωή όπως ακριβώς συμβαίνει.
