Στο δωμάτιο έχει σκοτάδι. Σε έχει λούσει κρύος ιδρώτας. Η καρδιά σου πάει να σπάσει. Ανοίγεις τα μάτια και είσαι σίγουρος ότι έχεις πετάξει στα σκουπίδια την καθαρότητά σου. Είδες ένα «όνειρο χρήσης» και ήταν σαν να ήσουν εκεί: οι άνθρωποι, τα μέρη, η όλη διαδικασία, ακόμα και το ανακάτεμα στο στομάχι. Περνάει λίγη ώρα για να συνειδητοποιήσεις ότι ήταν ένας εφιάλτης, ότι δε συνέβη στα αλήθεια. Μετά απο λίγο χαλαρώνεις και ξανακοιμάσαι.
Το επόμενο πρωί είναι η ώρα να δεις πιο καθαρά τι συνέβη την προηγούμενη νύχτα. Εντάξει, εχθές δεν ήπιες, αλλά μήπως είσαι κοντά στο να πιεις σήμερα; Έχεις την ψευδαίσθηση ότι μπορείς να ελέγξεις τη χρήση; Ξέρεις τι ακριβώς θα συμβεί εάν πιεις έστω και μία φορά; Τι είναι αυτό που σε χωρίζει από μία πραγματικη υποτροπή; Πόσο δυνατή είναι η σχέση σου με το πρόγραμμα; Με τον υποστηρικτή σου, την ομάδα σου και την Ανώτερή σου Δύναμη;
Τα όνειρα χρήσης δεν υποδηλώνουν απαραίτητα ότι κάτι δεν πάει καλά με την ανάρρωσή μας. Είναι απολύτως φυσιολογικό ένας ναρκομανής να ονειρευτεί ότι κάνει χρήση. Κάποιοι από εμάς βλέπουμε τα όνειρα χρήσης σαν δώρα της Ανώτερής μας Δύναμης, που μας υπενθυμίζουν με πολύ παραστατικό τρόπο την παραφροσύνη του ενεργού εθισμού και μας ενθαρρύνουν να προσπαθήσουμε ακόμα περισσότερο για την ανάρρωσή μας. Αν δούμε τα όνειρα χρήσης από αυτή τη σκοπιά, μπορεί να νιώσουμε και ευγνωμοσύνη. Όσο και να μας τρομάζουν, μπορεί να αποδειχθούν πολύτιμα δώρα, αν τα δούμε ως ευκαιρία για να προχωρήσουμε στην ανάρρωση.
