Η υπερευαισθησία, η ανασφάλεια και η έλλειψη προσωπικής ταυτότητας είναι θέματα που συχνά συνδέονται με τον ενεργό εθισμό. Πολλοί από εμάς τα κουβαλάμε αυτά και στην ανάρρωση∙ ο φόβος τού ότι είμαστε ανεπαρκείς, ο φόβος της απόρριψης και η έλλειψη κατεύθυνσης δεν εξαφανίζονται μονομιάς. Πολλοί από εμάς έχουμε κατασκευάσει μια εικόνα, μια πλαστή προσωπικότητα, είτε για να προστατεύουμε τον εαυτό μας είτε για να ευχαριστούμε τους άλλους. Μερικοί από εμάς «φοράμε μάσκες» γιατί δεν ξέρουμε ποιοι είμαστε. Μερικές φορές πιστεύουμε ότι αυτή η ψεύτικη εικόνα, που δημιουργήσαμε για να μας προστατεύει στη χρήση, ίσως να μας προστατέψει και στην ανάρρωση.
Χρησιμοποιούμε προσωπεία για να μη δείχνουμε ποιοι πραγματικά είμαστε, για να κρύβουμε την έλλειψη αυτοεκτίμησης. Με αυτές τις μάσκες κρυβόμαστε από τους άλλους αλλά και από τον πραγματικό μας εαυτό. Ζώντας ένα ψέμα, είναι σαν να παραδεχόμαστε ότι δεν μπορούμε να αντέξουμε την αλήθεια για τον εαυτό μας. Όσο περισσότερο κρύβουμε τον πραγματικό μας εαυτό, τόσο περισσότερο χάνουμε την αυτοεκτίμησή μας.
Ένα από τα θαύματα της ανάρρωσης είναι ότι γνωρίζουμε τον εαυτό μας όπως είναι, με όλα του τα προτερήματα και όλα του τα ελαττώματα. Η αυτοεκτίμηση πηγάζει από αυτή τη γνώση. Παρ’ όλο που φοβόμαστε να γίνουμε ευάλωτοι, χρειάζεται να βρούμε την προθυμία να αποχωριστούμε τις μεταμφιέσεις μας. Χρειάζεται να πετάξουμε τις μάσκες μας και να τολμήσουμε να εμπιστευθούμε τον εαυτό μας.
