Μπορούμε στ’ αλήθεια να πούμε «φτάνει πια»; Αυτή είναι μια κρίσιμη ερώτηση που πρέπει να κάνουμε στον εαυτό μας όταν ετοιμαζόμαστε να κάνουμε το Πρώτο Βήμα στους Ναρκομανείς Ανώνυμους. Δεν έχει να κάνει με το αν φτάνοντας στο ΝΑ η οικογένειά μας είχε παραμείνει ενωμένη, είχαμε κρατήσει τη δουλειά μας και το γενικό παρουσιαστικό μας ήταν συγκροτημένο. Το μόνο που έχει σημασία είναι ότι έχουμε πιάσει συναισθηματικό και πνευματικό πάτο, που μας αποτρέπει από το να γυρίσουμε στη χρήση. Αν ισχύει αυτό, είμαστε απόλυτα έτοιμοι να πάμε σε οποιαδήποτε διάσταση για να σταματήσουμε τη χρήση.
Όταν εξετάζουμε την ανισχυρότητά μας, κάνουμε στον εαυτό μας κάποιες απλές ερωτήσεις. Μπορώ να ελέγξω τη χρήση οποιασδήποτε ουσίας; Ποια περιστατικά προέκυψαν σαν συνέπεια της χρήσης μου, που δεν θα ήθελα να έχουν συμβεί; Σε ποιους τομείς είναι η ζωή μου ακυβέρνητη; Πιστεύω βαθιά μέσα στην καρδιά μου ότι είμαι ναρκομανής;
Αν οι απαντήσεις σε αυτές τις ερωτήσεις μάς οδηγούν στα δωμάτια των Ναρκομανών Ανωνύμων, είμαστε έτοιμοι να κάνουμε το επόμενο βήμα για μία ζωή ελεύθερη από τον ενεργό εθισμό. Αν μπορούμε να πούμε «φτάνει πια», τότε θα βρούμε την προθυμία να πάμε σε οποιαδήποτε διάσταση προκειμένου να αναρρώσουμε.
