Για τον άνθρωπο το υπέρτατο ιδανικό ίσως είναι το να μπορεί να συνεισφέρει με έναν τρόπο που μπορεί να κάνει αυτόν τον κόσμο λίγο καλύτερο. Ο καθένας από μας, άσχετα με το ποιος είναι, έχει κάτι μοναδικό να προσφέρει.
Είναι πιθανό κάποια στιγμή στην ανάρρωσή μας να γνωρίσαμε κάποιον που μπόρεσε να μας πλησιάσει όταν κανένας άλλος δεν μπορούσε. Αυτός ο άνθρωπος έκανε τον κόσμο να μοιάζει λίγο καλύτερος – είτε ήταν κάποιος που μας έκανε να γελάσουμε στην πρώτη μας συγκέντρωση, ή ήταν ένας υποστηρικτής με ζεστασιά και συμπόνια, ή ήταν ένας φίλος που μας ένιωσε και μας στήριξε όταν περνάγαμε δύσκολα.
Όλοι μας δεχτήκαμε το δώρο της ανάρρωσης από κάποιον ναρκομανή που το μοιράστηκε μαζί μας. Είμαστε ευγνώμονες γι’ αυτό. Εκφράζουμε την ευγνωμοσύνη μας όταν μοιραζόμαστε με άλλους αυτό που δόθηκε και σε μας. Ο προσωπικός τρόπος με τον οποίο μεταφέρουμε το μήνυμα ίσως είναι το μόνο που μπορεί να βοηθήσει κάποιον νεοφερμένο.
Υπάρχουν πολλοί τρόποι να υπηρετήσουμε την αδελφότητά μας. Ο καθένας από μας θα ανακαλύψει ότι κάνει κάποια πράγματα καλύτερα από άλλα, αλλά όλες οι υπηρεσίες είναι εξίσου σημαντικές. Αν είμαστε πρόθυμοι να κάνουμε υπηρεσίες, είναι σίγουρο ότι θα βρούμε το δικό μας τρόπο να συνεισφέρουμε.
