Για πολλούς από εμάς, οι Ναρκομανείς Ανώνυμοι ήταν η λύση σε ένα αίνιγμα που μας απασχολούσε πάρα πολύ καιρό. Αναρωτιόμασταν: Για ποιο λόγο νιώθαμε πάντα μόνοι ακόμα κι όταν βρισκόμασταν ανάμεσα σε πολύ κόσμο; Γιατί κάναμε τόσες τρέλες και ήμασταν τόσο αυτοκαταστροφικοί; Γιατί νιώθαμε τόσο χάλια με τον εαυτό μας και για τόσο πολύ καιρό; Και πώς κατάντησε έτσι η ζωή μας; Πιστεύαμε ότι ήμασταν πολύ κακοί άνθρωποι ή εντελώς τρελοί.
Με αυτά ως δεδομένα, ήταν για μας μεγάλη ανακούφιση το να μάθουμε ότι πάσχουμε από μια αρρώστια. Τελικά, ο εθισμός ήταν η πηγή των προβλημάτων μας. Μια αρρώστια, που συνειδητοποιήσαμε ότι μπορεί να αντιμετωπιστεί. Και όταν αντιμετωπίζουμε την αρρώστια μας, μπορούμε να αρχίσουμε να αναρρώνουμε.
Σήμερα, όταν βλέπουμε συμπτώματα της αρρώστιας μας να ξανάρχονται στην επιφάνεια, δεν χρειάζεται να απελπιζόμαστε. Εξάλλου, πάσχουμε από μια αρρώστια η οποία αντιμετωπίζεται, δεν είναι ότι είμαστε ανήθικοι. Είμαστε ευγνώμονες που μπορούμε να αναρρώνουμε από την αρρώστια του εθισμού μέσα από την εφαρμογή των Δώδεκα Βημάτων του ΝΑ.
