Πολλοί από εμάς όλη μας τη ζωή ήμασταν επαναστάτες χωρίς αιτία. Η πρώτη μας αντίδραση σε κάθε είδους καθοδήγηση είναι συνήθως αρνητική. Η αυτόματη απόρριψη κάθε μορφής αρχηγίας μοιάζει να είναι ένα ελάττωμα του χαρακτήρα ιδιαίτερα κουραστικό για πολλούς ναρκομανείς.
Μια ερευνητική εξέταση του εαυτού μας μπορεί να μας δείξει πώς αντιδρούμε στον κόσμο γύρω μας. Μπορούμε να δούμε αν η αντίδρασή μας στους ανθρώπους, τα μέρη και τους θεσμούς είναι δικαιολογημένη. Αν επιμείνουμε σε αυτή τη γραπτή δουλειά συνήθως ανακαλύπτουμε, πέρα από το τι μας έκαναν οι άλλοι, και το δικό μας μερίδιο ευθύνης στις υποθέσεις μας. Διαπιστώνουμε ότι αυτά που μας έχουν κάνει δεν ήταν τόσο σημαντικά όσο ο τρόπος που εμείς αντιδράσαμε στις καταστάσεις αυτές.
Η τακτική απογραφή μάς βοηθάει να εξετάσουμε τους τρόπους με τους οποίους αντιδρούμε και να δούμε αν έχουμε μόνιμα τη συνήθεια να αντιδρούμε στα πάντα. Μερικές φορές ανακαλύπτουμε ότι, ενώ συνήθως με το φόβο της απόρριψης συμβιβαζόμαστε με ό,τι μας προτείνεται, βαθιά μέσα μας τρέφουμε μνησικακίες για όποιον μας καθοδηγεί. Αν δεν δουλέψουμε αυτές τις μνησικακίες, μπορούν να μας απομακρύνουν από το δρόμο της ανάρρωσης.
Με τη διαδικασία της απογραφής μπορούμε να αποκαλύπτουμε, να αξιολογούμε και να αλλάζουμε τους τρόπους με τους οποίους αντιδρούμε. Δεν μπορούμε να αλλάξουμε τον κόσμο κάνοντας μια απογραφή, αλλά μπορούμε να αλλάξουμε τον τρόπο που αντιδρούμε σε αυτόν.
