«Θεέ μου, δώσε μου τη γαλήνη να δέχομαι τα πράγματα που δεν μπορώ να αλλάξω, το κουράγιο να αλλάζω αυτά που μπορώ, και τη σοφία να γνωρίζω τη διαφορά».
Προσευχή της γαλήνης
Η ανάρρωση εμπεριέχει αλλαγές και αλλαγή σημαίνει να κάνουμε τα πράγματα με ένα διαφορετικό τρόπο. Το πρόβλημα είναι ότι πολλοί από εμάς αντιδράμε στην ιδέα ενός διαφορετικού τρόπου. Ό,τι κάνουμε μπορεί να μη λειτουργεί, αλλά τουλάχιστον μας είναι γνώριμο. Θέλει κουράγιο για να πάμε προς το άγνωστο. Πώς βρίσκουμε αυτό το κουράγιο;
Μπορούμε να ρίξουμε μια ματιά γύρω μας στις συγκεντρώσεις του ΝΑ. Εκεί θα δούμε κάποιους που κατάλαβαν ότι χρειαζόταν να αλλάξουν αυτά που έκαναν και το έκαναν με επιτυχία. Αυτό δε βοηθάει μόνο να καταλαγιάσει ο φόβος μας ότι η αλλαγή, οποιαδήποτε αλλαγή, σημαίνει καταστροφή, αλλά επωφελούμαστε και από την εμπειρία τους για το τι δουλεύει, εμπειρία που μπορούμε να χρησιμοποιήσουμε για να αλλάξουμε ό,τι δε δουλεύει.
Μπορούμε επίσης να ρίξουμε μια ματιά στη δική μας εμπειρία στην ανάρρωση. Ακόμα και αν αυτή η εμπειρία τώρα έχει να κάνει μόνο με την αποχή από τη χρήση, είναι γεγονός ότι έχουμε κάνει πολλές αλλαγές στη ζωή μας, αλλαγές προς το καλύτερο. Σε όποιους τομείς της ζωής μας έχουμε εφαρμόσει τα Βήματα, έχουμε δει ότι πάντα η παράδοση είναι καλύτερη από την άρνηση και η ανάρρωση ανώτερη από τον εθισμό.
Η δική μας εμπειρία και η εμπειρία των άλλων στο ΝΑ μάς λέει ότι η ανάρρωση σε μεγάλο βαθμό έχει να κάνει με το «να αλλάζουμε αυτά που μπορούμε». Τα Βήματα και η δύναμη που απαιτείται για να τα βάλουμε σε εφαρμογή μάς δίνουν την κατεύθυνση και το κουράγιο που χρειαζόμαστε για να αλλάξουμε. Δεν έχουμε τίποτα να φοβηθούμε.
Καλωσορίζω την αλλαγή. Με τη βοήθεια της Ανώτερής μου Δύναμης θα βρω το κουράγιο να αλλάξω αυτά που μπορώ.
