Στον ενεργό εθισμό ο κόσμος μάλλον μας φαινόταν απαίσιος. Η χρήση μάς βοηθούσε να ανεχόμαστε αυτόν τον απαίσιο κόσμο. Σήμερα, όμως, καταλαβαίνουμε ότι το πρόβλημά μας δεν ήταν το πώς είναι ο κόσμος. Ήταν οι ιδέες και οι αντιλήψεις που είχαμε για τον κόσμο, οι οποίες έκαναν αδύνατο για μας το να μπορέσουμε να νιώσουμε άνετα μέσα σε αυτόν.
Οι ιδέες και οι αντιλήψεις μας είναι η οπτική γωνία μέσα από την οποία βλέπουμε τη ζωή μας. Αν η οπτική μας γωνία είναι παραμορφωμένη, έτσι θα μοιάζει και η ζωή μας. Αν οι αντιλήψεις μας δεν είναι ξεκάθαρες, ο κόσμος φαίνεται αλλοπρόσαλλος. Για να δούμε τον κόσμο με καθαρή ματιά χρειάζεται οι ιδέες μας και οι αντιλήψεις μας να είναι απαλλαγμένες από μνησικακίες, άρνηση, αυτολύπη και κάθε είδους παρωπίδες. Για να διασφαλίσουμε ότι η οπτική μας για τη ζωή είναι σε επαφή με την πραγματικότητα, χρειάζεται να εναρμονίσουμε τις ιδέες μας με αυτήν.
Την εποχή της χρήσης, ο τρόπος σκέψης που είχαμε μας εμπόδιζε να δούμε τον κόσμο όπως είναι και τη θέση μας σε αυτόν. Η ανάρρωση μάς βοηθάει να «διορθώσουμε» τον τρόπο που βλέπουμε τη ζωή. Όταν στη θέση της άρνησης βάζουμε πίστη, ειλικρίνεια, ταπεινοφροσύνη και υπευθυνότητα, τα Βήματα μάς βοηθούν να δούμε τον κόσμο με άλλο μάτι. Στη συνέχεια, τα Βήματα μάς κρατάνε σε πνευματική επαγρύπνηση, ενθαρρύνοντάς μας να εξετάζουμε τακτικά τις ιδέες μας, τις αντιλήψεις μας και τις πράξεις μας.
Σήμερα, βλέποντας μέσα από την οπτική γωνία της πίστης και της ανάρρωσης, ο κόσμος μάς φαίνεται φιλόξενος.
