Μερικές φορές ο κόσμος φαίνεται να είναι τόσο λάθος, που μοιάζει μάταιο να προσπαθήσουμε να κάνουμε κάπου τη διαφορά. Σκεφτόμαστε: «Εδώ που τα λέμε, τι στην ευχή μπορώ να κάνω; Ένας άνθρωπος είμαι όλος κι όλος». Είτε ο προβληματισμός μας έχει να κάνει με κάτι τόσο γενικό όσο η παγκόσμια ειρήνη, ή τόσο ειδικό όπως το να είναι προσιτή η ανάρρωση σε όποιον ναρκομανή τη θέλει, ο στόχος μάς φαίνεται άπιαστος. Κάποιες φορές αναρωτιόμαστε πώς θα μπορέσουμε ποτέ να κάνουμε κάτι καλό, όταν η «δουλειά» είναι τόση πολλή και ο χρόνος τόσο λίγος.
Είναι απίστευτο, αλλά η πιο μικρή δράση μπορεί να κάνει τη μεγαλύτερη διαφορά. Για να μην είμαστε βαρετοί και πεζοί, χρειάζεται λίγη προσπάθεια από μέρους μας για να κερδίσουμε όσα περισσότερα μπορούμε από τη ζωή. Η βαθιά ικανοποίηση που βιώνουμε όταν εμπνέουμε έστω και έναν άλλο άνθρωπο, έχει τη δύναμη να μας μεταμορφώνει. Όταν χαμογελάμε σε κάποιον που είναι κατσούφης, όταν αφήνουμε κάποιον να μας προσπεράσει στο δρόμο, όταν τηλεφωνούμε σε έναν νεοφερμένο απλά για να του πούμε ότι νοιαζόμαστε για αυτόν, γίνεται κάτι εκπληκτικό.
Θέλετε να αλλάξετε τον κόσμο; Ξεκινήστε με τον ναρκομανή που κάθεται δίπλα σας και μετά φανταστείτε ότι αυτή η καλή πράξη επαναλαμβάνεται από όλο και περισσότερους. Σε έναν άνθρωπο τη φορά, ο καθένας από μας κάνει τη διαφορά.
