Πόσο διαφορετικοί άνθρωποι υπάρχουν στους Ναρκομανείς Ανώνυμους! Οποιαδήποτε μέρα και σε οποιαδήποτε συγκέντρωση, θα βρούμε μια ποικιλία ανθρώπων που το πιο πιθανό είναι ότι ποτέ δε θα είχαν κάτσει όλοι μαζί σε ένα δωμάτιο, αν δεν υπήρχε η αρρώστια του εθισμού.
Ένα μέλος, που είναι γιατρός, τόνισε την απροθυμία του να ταυτιστεί στην πρώτη του συγκέντρωση, λέγοντας «αρνούμαι να μπω μέσα σε ένα δωμάτιο γεμάτο πρεζάκια». Ένα άλλο μέλος, με μακρά πορεία σε φυλακές και ιδρύματα, μοιράστηκε μια παρόμοια ιστορία, με τη διαφορά ότι εκείνο που την είχε σοκάρει και εντυπωσιάσει ήταν ότι «οι άνθρωποι ήταν περιποιημένοι – κάποιοι φορούσαν ακόμα και κουστούμια!». Αυτοί οι δύο πρόσφατα γιόρτασαν την έβδομη επέτειο του γάμου τους.
Οι πιο αταίριαστοι άνθρωποι μπορεί να γίνουν φίλοι, να υποστηρίζουν ο ένας τον άλλον και να κάνουν υπηρεσίες μαζί. Συναντιόμαστε στα δωμάτια όλοι μαζί και μοιραζόμαστε τον πόνο που βιώσαμε στο παρελθόν και την ελπίδα για το μέλλον. Συναντιόμαστε σε ένα χώρο που μας χωράει όλους και εστιάζουμε σε δύο πράγματα που έχουμε κοινά: τον εθισμό και την ανάρρωση.
