Πολλοί από εμάς έχουμε νιώσει μεγάλη ντροπή εξαιτίας του εθισμού μας. Κρυβόμασταν από τους άλλους ανθρώπους, βέβαιοι ότι αν κάποιος μάθαινε ποιοι πραγματικά είμαστε, θα μας απέρριπτε. Στο ΝΑ μαθαίνουμε τι είναι η αυτο-αποδοχή.
Πολλοί από εμάς παίρνουμε μεγάλη ανακούφιση μόνο και μόνο συμμετέχοντας στις συγκεντρώσεις, ακούγοντας άλλους ναρκομανείς να μοιράζονται τις εμπειρίες τους και ανακαλύπτοντας ότι και άλλοι έχουν νιώσει όπως έχουμε νιώσει κι εμείς. Όταν οι άλλοι μοιράζονται ειλικρινά μαζί μας το ποιοι είναι, αισθανόμαστε ελεύθεροι να το κάνουμε κι εμείς. Καθώς μαθαίνουμε να λέμε στους άλλους την αλήθεια για μας, μαθαίνουμε να δεχόμαστε τον εαυτό μας.
Η αποκάλυψη του εαυτού μας παρ’ όλα αυτά είναι μόνο η αρχή. Από τη στιγμή που θα μοιραστούμε αυτά που μας κάνουν να νιώθουμε άβολα, χρειάζεται να βρούμε έναν καινούργιο τρόπο ζωής κι αυτή την ανάγκη την καλύπτουν τα Βήματα. Αναπτύσσουμε μια αντίληψη για την Ανώτερη Δύναμη. Κάνουμε λεπτομερή απογραφή της ζωής μας και συζητάμε γι’ αυτήν με τον υποστηρικτή μας. Ζητάμε από τον Θεό της κατανόησής μας να μας απαλλάξει από τα ελαττώματα του χαρακτήρα μας, τις ατέλειές μας που είναι η πηγή των προβλημάτων μας, παίρνουμε την ευθύνη γι’ όσα έχουμε κάνει και κάνουμε επανορθώσεις, και ενσωματώνουμε όλες αυτές τις πρακτικές στην καθημερινή μας ζωή «εφαρμόζοντας αυτές τις αρχές σε όλες μας τις υποθέσεις».
Όταν δουλεύουμε τα Βήματα, μπορούμε να αλλάξουμε και να είμαστε περήφανοι για τον εαυτό μας. Μπορούμε ελεύθερα να πούμε την αλήθεια μας, γιατί δεν έχουμε τίποτα να κρύψουμε.
