Ξέρουμε πώς να αναγνωρίζουμε την αρρώστια του εθισμού. Τα συμπτώματα είναι αδιαμφισβήτητα. Εκτός από μία ανεξέλεγκτη επιθυμία για ναρκωτικά, χαρακτηριστική είναι και η εγωκεντρική και ιδιοτελής συμπεριφορά. Όταν ο δικός μας εθισμός ήταν σε έξαρση, βιώναμε πολύ πόνο. Ήμασταν ανελέητοι κριτές του εαυτού μας και των γύρω μας και ξοδεύαμε πάρα πολλή ενέργεια ανησυχώντας ή προσπαθώντας να ελέγξουμε τα αποτελέσματα.
Όπως η αρρώστια του εθισμού γίνεται εμφανής από συγκεκριμένα συμπτώματα, έτσι και η πνευματική αφύπνιση αποκαλύπτεται μέσα από συγκεκριμένα σημάδια σε έναν ναρκομανή σε ανάρρωση. Μπορεί να παρατηρήσουμε ότι αρχίζουμε να σκεφτόμαστε και να δρούμε αυθόρμητα, ότι δεν μας νοιάζει τόσο πολύ να κρίνουμε ή να ερμηνεύουμε τις πράξεις των άλλων, και πέρα από κάθε αμφιβολία μπορούμε όντως να απολαμβάνουμε τη στιγμή και να χαμογελάμε πολύ περισσότερο.
Αν δούμε κάποιον με αυτά τα συμπτώματα, ας έχουμε κατά νου ότι η πνευματική αφύπνιση μπορεί να είναι μεταδοτική. Το καλύτερο που έχουμε να κάνουμε είναι να πάμε κοντά σε αυτόν τον άνθρωπο. Καθώς αρχίζουμε να παθαίνουμε όλο και πιο συχνά κρίσεις ευγνωμοσύνης, καθώς αυξάνεται συνεχώς η δεκτικότητά μας στην αγάπη που μας χαρίζουν τα άλλα μέλη και νιώθουμε μια ακατανίκητη επιθυμία να δώσουμε πίσω αυτή την αγάπη, συνειδητοποιούμε ότι και εμείς πάσχουμε από πνευματική αφύπνιση.
