Πώς παραμένουμε σε επαγρύπνηση στην ανάρρωση; Κατ’ αρχάς, συνειδητοποιώντας ότι έχουμε μια αρρώστια, την οποία θα έχουμε για πάντα. Άσχετα με το πόσο καιρό είμαστε καθαροί, πόσο έχει βελτιωθεί η ζωή μας, πόσο έχει αποκατασταθεί το πνεύμα μας, παραμένουμε ναρκομανείς. Η αρρώστια μας παραμονεύει υπομονετικά, περιμένοντας να της δώσουμε μια ευκαιρία.
Η επαγρύπνηση απαιτεί καθημερινή προσπάθεια. Το ζητούμενο είναι να είμαστε σε ετοιμότητα, ώστε να μπορούμε να αντιμετωπίσουμε πιθανά προβλήματα. Αυτό δεν σημαίνει ότι θα πρέπει να ζούμε με τον παράλογο φόβο ότι θα μας συμβεί κάτι τρομερό αν χαλαρώσουμε για λίγο. Απλά έχουμε το νου μας. Πράξεις επαγρύπνησης είναι η καθημερινή προσευχή, το να πηγαίνουμε τακτικά σε συγκεντρώσεις και το να επιλέγουμε να μη συμβιβάζουμε τις πνευματικές μας αρχές για το βόλεμά μας. Κάνουμε την απογραφή μας όταν είναι απαραίτητο, μοιραζόμαστε με άλλους όποτε μας ζητείται και όσο μπορούμε φροντίζουμε για την ανάρρωσή μας. Πάνω απ’ όλα, είμαστε σε επαγρύπνηση!
Όσο παραμένουμε σε ετοιμότητα, κερδίζουμε απόσταση από τον εθισμό μας μία μέρα τη φορά. Κάθε μέρα προσπαθούμε να εφαρμόζουμε τις αρχές της ανάρρωσης σε όλα όσα κάνουμε και κάθε βράδυ ευχαριστούμε την Ανώτερή μας Δύναμη που μείναμε άλλη μία μέρα καθαροί.
