Καθώς εξετάζουμε τις πεποιθήσεις μας, τις πράξεις μας και τα κίνητρά μας στην ανάρρωση, ανακαλύπτουμε πως μερικές φορές κάνουμε ό,τι κάνουμε για λάθος λόγους. Στην αρχή της ανάρρωσης ίσως αφιερώσαμε πολύ χρόνο και χρήμα σε άλλους ανθρώπους μόνο και μόνο για να μας συμπαθήσουν. Στην πορεία μπορεί να ανακαλύψουμε ότι συνεχίζουμε να συμπεριφερόμαστε με τον ίδιο τρόπο, αλλά τα κίνητρά μας έχουν αλλάξει. Τώρα πια ο λόγος είναι ότι εμείς τους συμπαθούμε. Ή μπορεί να συνηθίζαμε να κάνουμε ερωτικές σχέσεις προσπαθώντας το κενό που νιώθαμε να το γεμίσουμε μέσα από έναν άλλο άνθρωπο. Τώρα η ζωή μας είναι ήδη γεμάτη και μπαίνουμε σε μια σχέση επειδή θέλουμε έναν ισότιμο σύντροφο για να τη μοιραστούμε. Μπορεί να δουλεύαμε τα Βήματα γιατί φοβόμασταν ότι αλλιώς θα κάναμε υποτροπή. Σήμερα δουλεύουμε τα Βήματα επειδή θέλουμε να προχωρήσουμε σ’ αυτόν τον πνευματικό δρόμο.
Σήμερα η ζωή μας έχει ένα καινούργιο νόημα και η αλλαγή αυτή φαίνεται και στα κίνητρά μας. Έχουμε πολλά να προσφέρουμε αντί να ασχολούμαστε συνεχώς με τον εαυτούλη μας και την ανασφάλειά μας. Η πνευματική αφύπνιση και η γαλήνη που έχουμε βρει οδηγούν την ανάρρωσή μας σε μια άλλη διάσταση. Δίνουμε την αγάπη μας και μοιραζόμαστε την ανάρρωσή μας απλόχερα κι έτσι δημιουργούμε μια κληρονομιά για αυτούς που θα έρθουν στην πορεία.
