Γιατί τα λέμε ελαττώματα; Μήπως θα έπρεπε να τα λέμε κάπως αλλιώς, από τη στιγμή που απαιτείται πολύς χρόνος για να απαλλαγούμε από αυτά; Μερικοί από εμάς πιστεύουμε ότι τα ελαττώματά μας είναι εκείνα ακριβώς που μας έσωσαν τη ζωή όταν κάναμε χρήση. Αν αυτό ισχύει, δεν πρέπει να μας κάνει εντύπωση ότι πιανόμαστε από αυτά σαν να είναι παλιοί αγαπημένοι φίλοι.
Αν μας δυσκολεύουν η μνησικακία, ο θυμός ή ο φόβος, ίσως θελήσουμε να οραματιστούμε πώς θα ήταν η ζωή μας χωρίς αυτά τα ελαττώματα. Κάθε φορά που αναρωτιόμαστε γιατί λειτουργούμε με κάποιους συγκεκριμένους τρόπους, μπορούμε να εντοπίσουμε το φόβο που βρίσκεται πίσω απ’ αυτή τη συμπεριφορά. Αναρωτιόμαστε: «Για ποιο λόγο φοβάμαι να ξεπεράσω αυτές τις πτυχές του χαρακτήρα μου; Φοβάμαι ποιος θα είμαι χωρίς όλα αυτά να με καθορίζουν;»
Από τη στιγμή που αρχίζουμε να αναγνωρίζουμε το φόβο μας, μας δίνεται η δυνατότητα να πάμε παραπέρα. Προσπαθούμε να φανταστούμε πώς θα ήταν η ζωή μας χωρίς κάποια από τα πιο τρανταχτά μας ελαττώματα. Αυτό μας δίνει μια αίσθηση για το τι βρίσκεται πέρα από το φόβο μας, κινητοποιώντας μας να δοκιμάσουμε ένα νέο τρόπο. Η Ανώτερή μας Δύναμη μας προσφέρει ένα καινούργιο όραμα για μια ζωή ελεύθερη από τα ελαττώματά μας. Αυτό το όραμα είναι το υλικό από το οποίο είναι φτιαγμένα τα πιο όμορφα και φωτεινά όνειρα που κάναμε για μας. Δεν χρειάζεται να το φοβόμαστε.
