Στις συγκεντρώσεις, όταν πηγαίνουμε για καφέ και όταν συζητάμε με τον υποστηρικτή μας, ακούμε τα μέλη του ΝΑ να μιλάνε για το πώς αντιλαμβάνονται την Ανώτερή τους Δύναμη. Μοιάζει πιο εύκολο να «ακολουθήσουμε την πεπατημένη» και να υιοθετήσουμε τα πιστεύω κάποιου άλλου. Αλλά, όπως κανείς δεν μπορεί να αναρρώσει για λογαριασμό μας, έτσι και οι πνευματικές αντιλήψεις κάποιου άλλου δεν μπορούν να υποκαταστήσουν τις δικές μας. Θα χρειαστεί να αποκτήσουμε τη δική μας κατανόηση για έναν Θεό που είναι στοργικός και μας βοηθάει.
Πολλοί από εμάς ξεκινάμε αυτή την αναζήτηση με προσευχή και περισυλλογή και στη συνέχεια πορευόμαστε με βάση τις εμπειρίες μας στην ανάρρωση. Μας έχει συμβεί ποτέ να αντιμετωπίσουμε μια δύσκολη κατάσταση με μια δύναμη που μας δόθηκε και δεν θα μπορούσε να είναι δική μας; Όταν δυσκολευτήκαμε και προσευχηθήκαμε για καθοδήγηση, υπήρξαν φορές που μας δόθηκε; Τι είδους δύναμη είναι αυτή που μας έχει καθοδηγήσει και μας έχει στηρίξει; Τι είδους δύναμη αναζητούμε; Όταν απαντάμε σε αυτές τις ερωτήσεις, νιώθουμε πλέον αρκετά ασφαλείς με την Ανώτερή μας Δύναμη, ώστε να Της ζητήσουμε να φροντίσει τη θέλησή μας και τη ζωή μας.
Αν δανειστούμε την κατανόηση κάποιου άλλου για τον Θεό, μπορεί να λειτουργήσει, αλλά θα είναι για λίγο. Μακροπρόθεσμα, όμως, θα χρειαστεί να αποκτήσουμε την προσωπική μας κατανόηση για μια Ανώτερη Δύναμη που θα μας συντροφεύει σε όλη μας την ανάρρωση.
