Ελάχιστοι από εμάς, από την πρώτη μας συγκέντρωση στο ΝΑ, ανυπομονούσαμε να κάνουμε μια προσωπική απογραφή ή είχαμε επίγνωση του πνευματικού κενού στη ζωή μας. Δεν είχαμε την παραμικρή υποψία ότι ήμασταν έτοιμοι να ξεκινήσουμε ένα ταξίδι που θα αφύπνιζε το πνεύμα μας.
Το Πρώτο Βήμα είναι ένα δυνατό σπρώξιμο για να βγούμε από το λήθαργο· αν και σ’ αυτή τη φάση δεν είμαστε σίγουροι αν θέλουμε να βγούμε από αυτόν ή να μείνουμε για λίγο ακόμα εκεί που είμαστε. Η εφαρμογή του Δεύτερου και του Τρίτου Βήματος μας βοηθά να αρχίσουμε σιγά σιγά να βλέπουμε τα πράγματα πιο καθαρά. Χρειάζεται προθυμία να απαλλαγούμε από τις ψευδαισθήσεις μας για να γράψουμε το Τέταρτο Βήμα και να μοιραστούμε το Πέμπτο. Και καθώς δουλεύουμε το Έκτο, το Έβδομο, το Όγδοο και το Ένατο Βήμα, αρχίζουμε να νιώθουμε πιο ανάλαφροι και να αντιμετωπίζουμε τη ζωή με αισιοδοξία. Το Δέκατο και το Ενδέκατο Βήμα ανοίγουν την πόρτα για περισσότερη χαρά και ευτυχία στη ζωή μας. Και όταν εφαρμόζουμε το Δωδέκατο, κοιτάζουμε πέρα από τον εαυτό μας πώς μπορούμε να βοηθήσουμε άλλους να βγουν από το λήθαργο.
Δεν είμαστε αναγκασμένοι να περάσουμε το υπόλοιπο της ζωής μας σε πνευματικό κώμα. Η διαδικασία της αφύπνισης μπορεί να μοιάζει επίπονη αλλά, από τη στιγμή που θα μπούμε σε δράση, σχεδόν πάντα χαιρόμαστε που το κάναμε.
