Αφού κάνουμε το Πέμπτο Βήμα, παίρνουμε χρόνο για να κατανοήσουμε «την ακριβή φύση των σφαλμάτων μας» και το ρόλο που έχουν παίξει στη ζωή μας έως τώρα. Πώς θα είχαμε ζήσει, άραγε, αν για παράδειγμα δεν ήμασταν αλαζόνες;
Είναι βέβαιο ότι η αλαζονεία μάς κρατούσε σε απόσταση από τους άλλους ανθρώπους, εμποδίζοντάς μας να περάσουμε καλά μαζί τους και να μάθουμε απ’ αυτούς. Από την άλλη, η αλαζονεία μάς βόλευε, γιατί φούσκωνε το εγώ μας και έτσι τα βγάζαμε πέρα με τη χαμηλή μας αυτοεκτίμηση. Τι θα κερδίζαμε αν απαλλασσόμασταν από το ελάττωμα της αλαζονείας και τι θα μας απέμενε μετά;
Χωρίς αλαζονεία ερχόμαστε ένα βήμα πιο κοντά στο να ξαναβρούμε ποιοι είμαστε σε σχέση με τους άλλους ανθρώπους. Θα είμαστε σε θέση να εκτιμήσουμε την παρέα τους, τις απόψεις τους και τις προκλήσεις που αντιμετωπίζουν, ως ίσος προς ίσο. Η υποστήριξη και η καθοδήγηση πλέον θα απορρέουν, αν το θελήσουμε, από τη φροντίδα της Ανώτερής μας Δύναμης· δεν θα υποφέρουμε πια από χαμηλή αυτοεκτίμηση.
Με αυτόν τον τρόπο σκέψης εξετάζουμε τα ελαττώματα του χαρακτήρα, ένα προς ένα, και διαπιστώνουμε ότι μόνο προβλήματα δημιουργούν – αλλιώς δεν θα λέγονταν και ελαττώματα. Είμαστε τώρα απόλυτα έτοιμοι να αφήσουμε τον Θεό να μας τα αφαιρέσει όλα; Ναι, είμαστε.
