Φανταστείτε, μπαίνοντας στο ΝΑ απελπισμένοι και θέλοντας να σταματήσουμε τη χρήση, να βρίσκαμε κάποιον που να μας έλεγε ότι τα πράγματα έχουν ως εξής: «Το μόνο που έχεις να κάνεις είναι να δουλεύεις τα Βήματα και να μην πίνεις, και θα παντρευτείς, θα ζεις σε καλή περιοχή, θα κάνεις 2 έως 3 παιδιά και θα ντύνεσαι στην πένα. Θα γίνεις υπεύθυνο και παραγωγικό μέλος του συνόλου και θα συναναστρέφεσαι με την αφρόκρεμα της κοινωνίας. Θα κάνεις λεφτά και η καριέρα σου θα απογειωθεί». Ακούγοντας τέτοιες φανφάρες, οι περισσότεροι από εμάς θα το βάζαμε στα πόδια ουρλιάζοντας.
Αντί, όμως, για βαρύγδουπες δηλώσεις και απειλητικές προβλέψεις, μας καλωσορίζουν με μια υπόσχεση ελπίδας: ελευθερία από τον ενεργό εθισμό. Μας πλημμυρίζει ένα αίσθημα ανακούφισης όταν ακούμε ότι δεν χρειάζεται να ξανακάνουμε χρήση ναρκωτικών. Κανείς δεν θα μας αναγκάσει να γίνουμε κάτι που δεν θέλουμε!
Φυσικά, μετά από ένα διάστημα στην ανάρρωση, αρχίζουν να συμβαίνουν καλά πράγματα στη ζωή μας. Μας δίνονται δώρα, πνευματικά και υλικά, δώρα που πάντα ονειρευόμασταν αλλά ποτέ δεν πιστέψαμε ότι θα μπορούσαμε να τα έχουμε. Πρόκειται ωστόσο για δώρα· δεν μας τα εγγυάται απλά και μόνο το γεγονός ότι γίναμε μέλη του ΝΑ. Αν υπάρχει μία υπόσχεση, αυτή είναι η ελευθερία από τον ενεργό εθισμό και είναι υπεραρκετή!
