Το Πρώτο Βήμα αναφέρεται στο «εμείς» και υπάρχει λόγος γι’ αυτό. Παίρνουμε πολλή δύναμη όταν παραδεχόμαστε προφορικά την ανισχυρότητά μας. Και όταν πηγαίνουμε σε συγκεντρώσεις και κάνουμε αυτή την παραδοχή, δε δυναμώνουμε μόνο σε προσωπικό επίπεδο. Γινόμαστε μέλη, κομμάτι ενός συνόλου που μας δίνει τη δυνατότητα να αναρρώνουμε μαζί από τον εθισμό. Ως μέλη του ΝΑ έχουμε στη διάθεσή μας έναν πλούτο εμπειριών: τις εμπειρίες άλλων ναρκομανών που έχουν βρει έναν τρόπο να αναρρώνουν από την αρρώστια τους.
Δε χρειάζεται πια να προσπαθούμε μόνοι μας να βρούμε λύση στο αίνιγμα που λέγεται εθισμός. Όταν παραδεχόμαστε ειλικρινά την ανισχυρότητά μας απέναντι στον εθισμό, μπορούμε να αρχίσουμε να αναζητούμε έναν καλύτερο τρόπο ζωής. Άλλωστε, δε θα ψάχνουμε μόνοι μας – έχουμε καλή παρέα.
