Οι ναρκομανείς σε κάποια πράγματα είναι όντως διαφορετικοί από τους άλλους ανθρώπους. Όταν ήρθαμε στους Ναρκομανείς Ανώνυμους, βρήκαμε ανθρώπους σαν κι εμάς, που μας καταλάβαιναν και μπορούσαμε να τους καταλάβουμε κι εμείς. Δεν νιώθαμε πια όπως παλιά, εξωγήινοι και ξένοι όπου κι αν πηγαίναμε. Στις συγκεντρώσεις του ΝΑ νιώθαμε σαν να είμαστε στο σπίτι μας, ανάμεσα σε φίλους.
Δεν σταματάμε να είμαστε ναρκομανείς επειδή έχουμε μείνει κάποιο χρόνο καθαροί. Έχουμε ακόμα την ανάγκη να ταυτιζόμαστε με άλλους ναρκομανείς. Συνεχίζουμε να ερχόμαστε στις συγκεντρώσεις του ΝΑ, για να θυμόμαστε ποιοι είμαστε, από πού έχουμε έρθει και πού πηγαίνουμε. Κάθε συγκέντρωση μας υπενθυμίζει ότι δεν υπάρχει καμία περίπτωση να πιούμε ναρκωτικά και να μας βγει σε καλό. Κάθε συγκέντρωση μας υπενθυμίζει ότι ο εθισμός δεν θεραπεύεται, αλλά εφαρμόζοντας τις αρχές του προγράμματος μπορούμε να αναρρώνουμε. Και βέβαια, σε κάθε συγκέντρωση παίρνουμε βοήθεια από την εμπειρία και το παράδειγμα των άλλων ναρκομανών στην ανάρρωση.
Στις συγκεντρώσεις βλέπουμε ανθρώπους που είναι διαφορετικοί μεταξύ τους να δουλεύουν το πρόγραμμα και τα αποτελέσματα είναι εμφανή στη ζωή τους. Αν θέλουμε κι εμείς μια τέτοια ποιότητα στη δική μας ζωή, μπορούμε να μάθουμε από αυτούς με ποιο τρόπο έφτασαν ως εδώ. Οι συγκεντρώσεις των Ναρκομανών Ανωνύμων μάς προσφέρουν ταύτιση ως προς το πού ήμασταν και πού μπορούμε να πάμε – ταύτιση που μας είναι απαραίτητη και δεν μπορούμε να βρούμε πουθενά αλλού. Γι’ αυτό και συνεχίζουμε να ερχόμαστε.
